Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
In mijn notities van deze week stonden drie columnsuggesties. Nou ja, eerlijk, is dat meer a way of saying, want mijn telefoonnotities lijken meer op een hoadersconventie dan op geordende aantekeningen. Dus als ik op een onderwerp stuit dat ik columnwaardig vind, mail ik mezelf tegenwoordig.
Ik schrijf nu zo’n zeven jaar voor Kek Mama en de eerste jaren hebben vele observaties en andere heikele onderwerpen jou jammerlijk niet bereikt, omdat ze simpelweg uit mijn brein ontsnapten. En omdat dat de laatste tijd steeds vaker gebeurde, krabbel ik nu wat kernwoorden in een mail en druk ik direct op send, zodat mijn mailbox mijn kleine grote ideeën veilig bewaart. Echter was deze week mijn inbox wel heel vol met overpeinzingen. Gelukkig bleek er een gemeenschappelijke deler te zijn. Dus breek ik vandaag met de columnetiquette en behandel ik ze gewoon alle drie. Bovendien is het te warm om echt goede beslissingen te nemen. Forgive your girl.
Oké, ben je er klaar voor? Het eerste onderwerp is namelijk wel meteen een zenuwslopende. Een thema dat waarschijnlijk herkenbaar is voor velen. Want nu het warm is en iedereen weer massaal naar strandjes, meertjes en zwembaden trekt, voelt een traumahelikopter ineens als een persoonlijke aanval op mijn zenuwstelsel. Ondanks dat mijn kinderen in het bezit zijn van een rijtje zwemdiploma’s, sta ik direct stijf van de stress als ik er een over hoor vliegen. Dan denk ik meteen: ‘O mijn God, mijn kind!’ Pas als ik ze heb gesproken, zakt mijn hartslag weer terug naar acceptabele waarden. Ik dacht: daar zit wel een column in.
Maar goed, ik had dus nog een onderwerp dat ik met je wilde delen. Zo was ik van de week in de luxe positie om mijn verkoeling te zoeken aan de kust. Wat me daar opviel, was dat kinderwagens tegenwoordig een soort kap hebben die de wagen hermetisch afsluit. Maar lieve ouders, is dat niet super warm? Wat is er gebeurd met het good old parapluutje? Daar kon tenminste een heerlijk briesje onderdoor waaien. Toegegeven, ook ik heb heel vaak ruzie gehad met dat ding, maar dat had vooral te maken met het opzetstuk dat net deed alsof het universeel was. Not! Hier had ik dus ook een hele column voor ogen, over innovaties in de babywereld et cetera.
Maar ja, er was ook nog een derde thema dat mijn inbox wilde verlaten. Mijn vriend had deze week een verstopte neus en was daardoor twee dagen volledig bedlegerig. En natuurlijk schiet ik als vanzelfsprekend in de zorgmodus, maar ik kan niet ontkennen dat ik ook ergens een beetje geïrriteerd raak. The man flu was real, en had bezit genomen van mijn huis. Hoe ik ook probeerde mijn weerstand ertegen te onderdrukken, iedere keer als hij met een Oscarwaardige krakende stem zei dat het ‘nog niet helemaal goed ging’, ging mijn lichaam in verzet.
Het enige wat ik dacht, was dat ik na een keizersnede, met vijftien nietjes in mijn buik, mijn borstvoeding op gang moest laten komen onder het toeziend oog van een volslagen vreemde. Maar ik ga wel even keeltabletten voor je halen hoor, lieverd! Of moet ik een traumahelikopter voor je bellen? Dat laatste heb ik niet hardop gezegd, geloof ik. Maar goed. Het is warm: houd je kinderen koel, je man in leven en je eigen hartslag onder de honderd…
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
