Fotografie: Olga Esser
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, kleuter (4) en baby (1) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over: de vrije school
We hadden voor de eerste keer het 10-minutengesprek op school. Onze kleuter gaat slechts zes weken naar groep één, maar toch wilde ik erbij zijn. Dit heeft vooral te maken met de minimale informatie die ik van onze kleuter krijg als ik vraag: hoe was het op school? Of wat heb je vandaag gedaan? Het standaard is dan antwoord: ‘Weet ik niet meer’ of ‘Ik ben moe, mag ik een ijsje?’. Het was voor mij een raadsel of mijn dochter het naar haar zin heeft op haar nieuwe school.
Je kunt je voorstellen dat ik blij verrast was om te horen van de kleuterjuf dat ze vrolijk en nieuwsgierig is in de klas en goed meedoet. Ik had al zo’n vermoeden, want ze heeft nog nooit gezegd dat ze niet naar school wil, maar wat bevestiging is toch fijn. Ook zingt ze thuis de hele dag, vanaf het moment dat ze wakker is totdat ze in slaap valt, liedjes die ze heeft geleerd op school. ‘Van hyacint, hyacint, ga maar lekker slapen mijn kind’ tot ‘Stralend stijgt de zon omhoog, rijzend langs de hemelboog’, ons nachtegaaltje zingt dag en nacht.
Er viel een last van mijn schouders: gelukkig ze vindt haar school leuk. Die bevestiging betekende extra veel, want we hebben zes basisscholen bezocht voordat we onze keuze maakten. Ik twijfelde enorm en voor onze eerste keus – de vrije school – stonden we lang op de wachtlijst. Dus vonden we een goed alternatief. Maar vlak voor mijn dochter vier werd, gebeurde er een klein wonder: er kwam toch plek vrij op de school die we het liefst wilden.
We waren niet bewust op zoek naar een vrije school (mention de zes verschillende basisscholen die we hebben bezocht), maar het paste uiteindelijk het beste bij onze dochter en ons. Hoe fijn is het om je kind met plezier naar school te zien gaan? Mijn dochter geniet van het zingen, het handwerken, de kringspelen, brood bakken en het vele buiten zijn.
Als kers op de taart stelde mijn dochter laatst de vraag: ‘Mama, ben jíj moeder aarde?’. Ik moest hardop lachen. Meer tell me you have a vrije-school-kind, without telling me you have a vrije-school-kind, dan dit kun je het volgens mij niet krijgen. Ik gaf eerlijk antwoord en legde uit wie er wordt bedoeld als ze zingen over moeder aarde, maar toch liep ik de rest van de dag met een glimlach op mijn gezicht. Dat alleen al deze gedachte al door het hoofdje van mijn dochter was gegaan vond ik het mooiste compliment.
Lees hier Marloes’ vorige column: ‘Vertrouw nooit op het inschattingsvermogen van een peuter als het om ijs gaat‘.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
