Beeld: Laurens Eggen
Marit Haegens-Brugman (33) is getrouwd met Dylan en moeder van Nami (bijna 3 maanden).
Ik had tientallen bevallingsvideo’s gezien, een cursus hypnobirthing gedaan, me met mijn zwangere buik in Twister-houdingen gewurmd om met perineum massageolie scheuren te voorkomen, uren met rustgevende muziek op het toilet gezeten om een paar druppels colostrum uit mijn borsten te kolven en deed iedere dag heel trouw bekkenbodem- en ademhalingsoefeningen. Ik was helemaal klaar voor mijn thuisbevalling.
En dus zat ik op de uitgerekende datum 1 april nog net niet klaar in mijn opblaaszwembad voor volwassenen inclusief cuphouder waar ik een cocktail na afloop in fantaseerde (lees: bevalbad). Want in werkelijkheid moest ik wachten tot bijna 41 weken voordat mijn inmiddels twee weken van voorweeën regelmatiger werden en de bevalling echt begon.
Of ja, echt begon? Ik verloor vruchtwater en er waren weeën, maar na twee nachten onregelmatige weeën opvangen en langdurig gebroken vliezen kwam de bevalling niet voldoende op gang. Geen enkele vooruitgang in mijn ontsluiting. Een flinke domper. Na overleg besloot ik dat het beter was om naar het ziekenhuis te gaan. Ik was inmiddels 36 uur verder na het breken van mijn vliezen en had echt een steuntje in mijn rug nodig om dit op gang te helpen. En de natuurlijke opties om mijn oxytocine een boost te geven had ik inmiddels állemaal (ingewijden weten wat al die opties zijn…) geprobeerd. En nu had ik toch echt wel lang genoeg gewacht om mijn dochter te ontmoeten. Nu al iemand die de tijd niet zo nauw neemt. Dat wordt wat later met op tijd komen. Heeft ze van papa.
In het ziekenhuis besloot ik voor een ruggenprik te gaan. Want nog uren opgewekte weeën opvangen na zoveel uur zonder slaap, voordat ik aan de persweeën kon beginnen vond ik wel heel pittig. Gelukkig kreeg ik na de ruggenprik ontspanning en kon ik hardop lachen. Want de ruggenprik had niet alleen mij, maar ook mijn man verdoofd. Voor het zetten van het infuus had een verpleegkundige mijn armen in gesprayd met verdovende spray omdat ik zo moeilijk te prikken ben. En dat was Dylan even vergeten toen hij uitgebreid mijn armen kuste toen ik weer teruggerold werd van de afdeling Anesthesiologie. Ik voelde mijn ontsluitingsweeën niet meer. Hij zijn complete tong en mond niet meer. Mag jij bedenken wie het zwaarder had.
“De ruggenprik had niet alleen mij, maar ook mijn man verdoofd”
En na een aantal uur mocht ik echt gaan persen. Op mijn zij. Dat vond ik prachtig. Mijn jarenlange obstipatieproblemen hadden nu toch ergens nut gehad, want na de eerste persweeën riep ik ‘dit gevoel ken ik! Dit is alsof ik twee weken niet naar het toilet ben geweest.’ Mijn moeder zei vroeger al dat ik op jonge leeftijd ‘kinderkopjes’ uitpoepte. Nu snapte ik eindelijk wat ze bedoelde.
En in 40 minuten was onze dochter Nami er. Ze werd op mijn buik gelegd. Een klein meisje van 2675 gram. Geboren op 8 april om 04:30 uur ’s nachts. Ik riep meteen tegen iedereen in de kamer: ‘Ik zou dit zo weer doen! Dit was ondanks dat het totaal anders liep dan ik voor ogen had, het allermooiste dat ik ooit had gedaan samen met Dylan. En dat half gebruikte bevalbad? Dat gebruiken we nu maar om met Nami een keer in te spelen. Kan ik die cocktail-cuphouder ook nog gebruiken.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.