Marit Haegens-Brugman (33) is getrouwd met Dylan en moeder van Nami (3 maanden).
Lees verder onder de advertentie
Ik had deze column niet beter kunnen starten dan hoe ik er op dit moment bij zit. Clusterkolvend achter de computer, terwijl de melk-beat van het kolfapparaat wordt overstemd door het gehuil van mijn dochter.
Ik probeer uit haar huiltjes te analyseren of ze honger heeft, moet boeren, verveeld is of wil slapen. Dat laatste, zegt mijn Dunston-babytaal-radar. Maar of ze daar zelf een boodschap aan heeft is een tweede, want ik ben gezegend met een wakkere baby.
De eerste weken
Als iemand me zou vragen: “Die eerste weken moederschap, is het wat je ervan had verwacht?”, dan zeg ik waarschijnlijk: “Nee.”
Van tevoren had ik van velen gehoord: die eerste maanden slapen baby’s het gros van de dag. Dus zag ik het (een tikkeltje naïef) voor me dat ik tijdens haar slaapjes mijzelf zou kunnen douchen, de was op orde kon krijgen, uitgebreid zou koken en alvast wat schrijfwerk kon oppakken.
“Als mevrouw dan bijna in slaap valt, komt de reflux weer omhoog en wordt ze wakker”
Niet wetende dat ik een dysmature dochter zou krijgen met verborgen reflux. Die heel hongerig is, maar toch echt minimaal twintig minuten over een voeding moet doen (pesten noem ik dat). Om vervolgens minstens een halfuur rechtop met haar te zitten in de hoop dat ze wat kalmeert. Maar na een voeding wordt er gekronkeld, verwerkt, gepiept, omhoog gekomen melk weggeslikt en gehuild. En als mevrouw dan bijna in slaap valt, komt het weer omhoog en wordt ze wakker.
Ik begin bijna fomo te krijgen, door al die moeders die op Instagram laten zien dat ze met hun drie weken oude baby over de markt flaneren. #happymomlife. Ik roep mezelf tot orde. Marit, je weet hoe Instagram een vertekend beeld van de realiteit kan geven. Er zijn ook heel veel moeders met pasgeborenen die blij zijn dat ze aan het eind van de dag kunnen concluderen dat ze vandaag hun tanden hebben gepoetst. En bij die groep hoor ik.
Lees verder onder de advertentie
Vandaag concludeer ik overigens ook dat ik voor het eerst een echt gesprek heb gehad met mijn dochter op het aankleedkussen. Dat ging ongeveer zo. Marit: “We gaan jou een lekkere schone luier aandoen.” Nami: “Oeehh.” Marit: “JAAAAA! Je eerste geluidje! Goed zo Nami!” Dat is mijn #happymomlife.
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.