Mariëtte Middelbeek is auteur en columnist en mamavlogger voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Ik wil mezelf natuurlijk niet tot wetenschapper bombarderen, maar ik denk dat ik waterdicht heb aangetoond dat treuzelen een eigenschap is die niet genetisch bepaald is. Niet alleen ben ik geen treuzelaar, ik heb zelfs een uitgesproken allergie voor traagheid, slenteren en slow motion.
Mijn kinderen hebben het gen wel. Het treuzelgen. Het is de hele dag door actief, maar kent een hoogtepunt in de ochtend, vlak voor de school begint. Dan leidt het gen ertoe dat het aantrekken van een sok vijf minuten duurt, een schoen het dubbele en het leeglepelen van een bakje yoghurt is een project van minstens twintig minuten. Tijd die er niet is, aangezien ik er niet voor voel de wekker voor 6.30 uur te laten afgaan.
En zo komt het dat wij de meeste dagen in looppas naar school gaan, terwijl ik militaire aanmoedigingen roep als: “Jongens, loop nou eens doorrrrr, we komen te laahaaat!” Ergens in mijn hoofd zit dan een stemmetje dat zegt: “Kijk, dit is Mariëtte, als de gezellige moeder die ze zou worden.” Maar dat treuzelen, dat doet iets met mij. Een beetje een rode lap versus stier situatie. Ik word niet alleen ongeduldig, ik word tot schreeuwen aan toe boos. Kan het gewoon niet aanzien, die voet waar na drie minuten dan een halve sok aan bungelt.
De eigenaar van de voet is intussen allang afgeleid door het bouwen van een legokasteel en dan roep ik toch altijd weer: “Kom maar hier, ik doe het wel!” (De sok, niet de lego.) Nora regelt haar zaken het liefst zelf en gaat dan stoïcijns door met slow motion aankleden, maar Casper laat zich dergelijke hulp maar al te graag aanleunen.
Lees ook
‘Het belonen van je kind werkt, al eten we wel opvallend vaak pannenkoeken’ >
Iemand zei: je moet het gewoon in de soep laten lopen. Dus op tijd naar school gaan, maar dan in de staat waarin ze zich op dat moment bevinden. Is dat met één schoen, dan is dat zo. Maar dat vind ik gek. “Hallo juf, ja sorry dat ze op sokken lopen, maar we zitten even in een leerproces.”
Bovendien zouden mijn kinderen het een hilarisch experiment vinden en nog verder gaan vertragen, zodat ze in hun onderbroek naar school mogen. Dan verkies ik toch liever mijn militaire aanmoedigingen en het risico dat ik mijn zoon tot zijn 24e zijn sokken moet helpen aantrekken. Misschien heb ik tegen die tijd vanzelf een treuzelgen gekweekt.
Deze column staat in Kek Mama 14-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Sommige momenten maken je in één klap een stuk ouder, maar dan wel op de allerleukste manier. Jörgen Raymann krijgt er binnenkort in elk geval een nieuwe titel bij: opa.