Beeld: Nine IJff
Mariëtte Middelbeek is journalist en auteur, en columnist voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper en dochter Nora.
In een werkontwijkend moment was ik verzeild geraakt in Facebookreacties onder een bericht over een kleuterjuf die iets niet naar behoren had gedaan. Categorie klein leed, een kind dat, volgens de ouders, door de juf niet op waarde was geschat, want Pietertje had de letter S foutloos geschreven en was – ik chargeer even – door de betreffende leerkracht niet met spoed aangemeld voor de universiteit.
Luister ook naar – Prestatiedruk bij kinderen: ‘Toen mijn kind bleef zitten, wilde ik de juf ompraten’ >
In de reacties ging het al snel niet meer over Pietertje en het gros van de reageerders had het artikel niet gelezen, maar sloeg aan op de kop waarin de juf werd zwartgemaakt. Want halló, ook hún kind werd door de leerkracht niet gezien/ onterecht bestraft/ vergiftigd met doodgewone leerstof/ voor altijd verpest met een aflevering van Moffel en Piertje/ om onbegrijpelijke redenen niet in de plusklas geplaatst/ ten onrechte niet bejegend met een prinsen- of prinsessenbehandeling.
“Ik heb letterlijk gehuild toen ik in een keer in een profiel van een van mijn kinderen las ‘Wat ben ik trots op hoe jij bent gegroeid’ – ik bedoel: dat is toch liefde?”
Hoe langer ik las, hoe bozer ik werd; 419 reacties en niet één positief. Niet één ouder die zei: ik ben eigenlijk hartstikke blij met de juf/ meester, ik heb oeverloos respect voor het in bedwang houden van dertig kinderen, voor het eindeloze geduld dat je als leerkracht moet hebben, voor het elke dag weer klaarstaan om mijn kind te helpen met groeien, voor de vele knuffels, pleisters (letterlijk dan wel figuurlijk) en complimenten die dagelijks worden uitgedeeld, voor het invullen van dertig leerlingprofielen met voor elk kind een lief woord (ik heb letterlijk gehuild toen ik in een keer in een profiel van een van mijn kinderen las ‘Wat ben ik trots op hoe jij bent gegroeid’ – ik bedoel: dat is toch liefde?), voor het te woord staan van veeleisende ouders, voor het dealen met diverse uitdagingen binnen of buiten het autistisch spectrum – kortom, voor alles wat er van leerkrachten wordt verwacht. Ongetwijfeld zullen er hier en daar weleens steken vallen – in welke baan niet? Maar ik pleit voor 419 complimenten voor de juffen en meesters van Nederland, en gewoon een beetje hulde voor wat zij elke dag doen. Dit artikel staat in Kek Mama 09-2022. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.