Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (4) en dochter Nora (3).
Er bestaan mensen die niet zo van kinderen houden. Als die mensen mij en mijn nageslacht in een supermarkt tegenkomen, zullen ze niet direct van gedachten veranderen, want ik heb twee notoire winkelterroristen. Onlangs dacht ik even met het olijke duo naar de bouwmarkt te gaan. Een van mijn favoriete winkels, omdat er veel robuuste dingen worden verkocht die niet breken als je ernaar wijst. Maar het duo had zo’n dag. Zo’n dag waarop ze zich uitkleedden in een showroom douchecabine en vochten met verfrollers als zwaard. Dan begrijp ik best dat mensen die niet van kinderen houden mij een dodelijke blik sturen. Hebben ze misschien ook gedaan, geen idee, ik was te druk bezig het douchedeurtje te repareren.
Los van de kinderhaters bestaan er ook mensen met een uitgesproken hekel aan ouders. Ik noem: de bedenker van het kinderwinkelwagentje. Toen ik nog geen kinderen had, vond ik het een sympathiek idee. Gezellig boodschappen doen, gemoedelijk voortbewegend door een willekeurig gangpad. Little did I know. Inmiddels heb ik een haat-haatverhouding met die %^#^&*$-karretjes. Het liefst verbied ik ze, maar mijn kinderen weten waar ze staan en rennen er in volle vaart op af. Voor de vorm neem ik in de supermarkt altijd nog even de regels door, maar nog voor we de bananen gepasseerd zijn, is er al iemand aan het racen en botsen geslagen, tegen schappen of willekeurige scheenbenen. En ben ik zo ongeveer overleden.
Lees ook
Waarom kinderkarretjes in winkels ‘een psychologische marteling’ zijn >
Mijn man beziet het anders. “Je moet zonder schaamte op pad gaan”, is zijn favoriete opvoedwijsheid. “Of doen alsof ze niet van jou zijn.” Ja, dat lukt nogal als ze graag willen delen hoe hard ze kunnen botsen. “Mama, kijk! MAMAAAAA!!!!!!” En dan kom ik maar weer achter het broodschap vandaan. Onlangs pakte ik, na diverse pogingen tot opvoeden, die krengen af. Een wat oudere vrouw bezag het allemaal van een afstandje. Ik voelde haar misprijzende blik in mijn rug branden. Wat niet hielp nu de kinderen toch al op volle sterkte lieten merken wat ze van mijn opvoedmoment vonden. Met twee krijsende junioren toog ik naar de kassa. Ter hoogte van het hondenvoer kwam ik dezelfde vrouw tegen. Ik wilde me al gaan verontschuldigen, maar zij begon te grinniken. “En zo liep het af”, zei ze, waarna ze me bemoedigend aankeek en vertelde dat haar kleuters inmiddels dertig waren en dat het allemaal vanzelf zou goedkomen. Een beetje meer opgelucht nam ik de winkelterroristen toch maar snel mee naar huis.
Deze column staat in Kek Mama 07-2019.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.