De zoon van Kek Mama’s Malu eet al maanden met de pot mee, maar toch krijgt hij nog elke avond een flinke fles opvolgmelk – iets wat niet iedereen kan begrijpen.
Volgens het consultatiebureau heeft Mack (vijftien maanden) al lang geen avondfles meer nodig. Hij drinkt de hele dag genoeg water, weet hoe hij uit een beker moet drinken, slaapt goed door en eet als een bootwerker. Zijn zuigbehoefte? Ook die schijnt na het eerste jaar al veel minder te worden.
“Kap er toch mee”, krijg ik geregeld te horen van mensen die niet begrijpen dat wij ons kind nog ’volproppen’ met (opvolg)zuigelingenvoeding. Ze zijn bang dat hij overdag snel vol zit en hierdoor te weinig noodzakelijke bouwstoffen binnenkrijgt. Geen vreemde gedachte natuurlijk, maar toch moet ik er nog niet aan denken om met de fles te stoppen.
Lees ook
5 fabels over flesvoeding >
In de eerste plaats groeit Mack hartstikke goed. En daarbij: het hoort het nu eenmaal bij zijn avondritueel. Allereerst een slaapliedje om rustig te worden, daarna in bad, insmeren met lekkere olie en hup, flesje erin. Hierdoor weet hij precies wanneer het bedtijd is en ligt-ie in no time te snurken.
Maar dat is het niet alleen, want ook ík word rustig van dat intieme voedingsmoment.
Na een drukke dag vind ik niets fijner dan op bed liggen met zijn warme lichaampje tegen mij aan. Ik luister naar zijn adem, ruik aan zijn natte haren en terwijl hij over m’n arm kriebelt, voelt het weer even als een paar maanden geleden, toen ik nog uren met mijn baby kon knuffelen.
De tijd gaat veel te snel. Ik knipper één keer met mijn ogen en Mack kruipt het hele huis rond, wil alleen nog maar staan en ligt hooguit nog een minuut of drie op mijn borst – waarna hij wordt afgeleid door de afstandsbediening, een knisperend snoeppapiertje of iets dat hij veel interessanter vindt dan relaxen bij zijn moeder. Dat momentje samen in het grote bed koester ik daarom zo lang mogelijk. En dat hij hierdoor een halve boterham minder eet overdag, ach, dat neem ik dan maar voor lief.
Meer persoonlijke verhalen van moeders lezen? Neem nu een abonnement op Kek Mama en profiteer van fijne aanbiedingen >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.