Dat kinderen sneller een verkoudheid oplopen zodra ze naar de crèche gaan, was voor Malu geen nieuws. Maar dat haar kind na z’n eerste dag al zo ziek zou worden, had ze niet verwacht.
Lees verder onder de advertentie
‘Snotteren, hoesten, een oogontsteking en 40 graden koorts: hij was hondsberoerd.’
‘Dan begint de ellende’
Vriendinnen waarschuwden me al op het moment dat ik ze vertelde dat Mack vanaf z’n eerste verjaardag een dagje naar de opvang zou gaan. ‘Dan begint de ellende’, zeiden we lacherig tegen elkaar. Maar toen er de nacht na Macks eerste wendag een huilend, hoestend, proestend en zwetend kind naast me lag, was het lachen me al snel vergaan.
Lees verder onder de advertentie
Mack at amper. Hij jengelde de hele dag, hoestte de longen uit z’n lijfje en wist niet wat-ie met zichzelf aanmoest. De koorts bleef dagenlang aanhouden. En toen als klap op de vuurpijl opa, oma, vriend en ik óók nog werden geveld door griep, leek het even alsof het niet erger kon.
Man, wat heb ik me schuldig gevoeld; doordat ík een extra dag wilde werken, lag de halve familie nu in de lappenmand. ‘Nooit meer naar de opvang’, dacht ik nog.
‘Goed voor de weerstand’
Gelukkig is onze zoon na een week goed opgeknapt. En omdat m’n vriend dagenlang als een mantra tegen me heeft gezegd ‘dat het écht niet mijn schuld is’, kan ook ik weer helder nadenken; hoe graag ik het ook zou willen, ik kan mijn kind niet voor alle bacteriën, snotneuzen en hoestbuien behoeden. Daarbij hou ik me maar vast aan iets wat mijn grootmoeder altijd riep: ‘Word lekker verkouden; is goed voor de weerstand…’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.