Beeld: Eigen beeld
Laurie (37) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (6) en Otis (2). Sinds dit jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
De Zuid-Afrikaanse zomer werd ingeruild voor een natte, grijze Nederlandse kerst. Waar we als echte Hollanders doorgaans graag klagen over het weer deden we dat nu niet. Genoeg zonne-uren opgedaan het afgelopen jaar. Genoeg Vitamine D geabsorbeerd om de donkere dagen te kunnen trotseren. We landden op een grijs en grauw Schiphol. In de aankomsthal kregen de kinderen direct een kerstmuts op hun hoofd gedrukt door een jolige kerstman. De geur van de nabijgelegen oliebollenkraam zweefde langs.
Met de auto, tot de nok toe volgepropt met koffers en kerstcadeaus, reden we door een druilerig en grijs polderlandschap. Onderwijl naar buiten starend spotte ik langs de A6 zeker drie verschillende types roofvogels, een grazend groepje herten en een aangevreten konijn. Het had best wat weg van een safari in het Krugerpark. Het lokale radiostation van Kaapstad maakte plaats voor de Top 2000 en op de achterbank werden er vers aangeschafte stroopwafels verorberd.
‘Vrienden maken kun je overal op de wereld, maar je familie is blijvend. En laat een emigratie nou juist dat inzicht enorm versterken’
Eenmaal aangekomen bij de familie werden we verwelkomt door warme woonkamers, haardvuurtjes, overdadig veel kerstcadeaus en charmant gedekte tafels. Er werd gelachen, er werden kerstfilms gekeken. De kerstpuzzels uit de Volkskrant lagen traditiegetrouw op tafel, de bordspellen werden uit de kast getrokken en in alle mist en grauwigheid wandelden we optimistisch en met frisse neuzen door het bos.
In werkelijkheid zou je mij als een kerstmis-scepticus kunnen beschouwen. Een volgehangen kerstboom laat mij vrijwel onberoerd en van zoetsappige kersthitjes krijg ik ’t zuur. De kleuren rood en groen zitten niet in mijn kleurenpalet en van melige kersttruien met dronken rendieren word ik ook niet echt gelukkig. En dat de donkerste (en vaak ook koudste en/of natste) dag van het jaar precies in de aanloop naar al dit feestgedruis valt helpt ook niet mee.
Maar het was dit jaar, misschien júist dit jaar, dat ik me realiseerde hoe verbindend een ‘simpele’ feestdag als kerst eigenlijk kan zijn. In een tijd waarin we steeds meer digitaal communiceren en fysieke ontmoetingen vaak op de achtergrond raken (en waarin je besluit om aan de andere kant van de wereld te gaan wonen), is het samen vieren van kerst met familie iets speciaals.
Het zijn de tradities, de herinneringen, de gedeelde humor, de onvoorwaardelijke liefde. En met name die tradities geven een gevoel van rust en continuïteit. Het geeft structuur en betekenis aan een veelzijdige feestdag als kerst, waardoor het meer wordt dan alleen maar een dag in de agenda.
Vrienden maken kun je overal op de wereld, maar je familie is blijvend. En laat een emigratie nou juist dat inzicht enorm versterken. Kerst met familie. Niets is fijner dan dat.
Meer lezen van Laurie? Neem een kijkje op haar blogpagina!
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
