Beeld: Nine IJff
Laura Hogendoorn is hoofdredacteur van Mamaplaats en columnist voor Kek Mama. Ze woont in ’t Gooi, samen met haar vriend Oscar en hun kinderen Roef (8), Sierd (6) en Maia (4).
Shit, denk ik als ik de parkeerplaats van het zwembad oprijd, weer vergeten die winterse coltrui te verruilen voor een luchtig shirtje. Hier ga ik elke week de mist mee in.
Bij binnenkomst klapt de verstikkende warmte in combinatie met de chloorlucht in m’n gezicht. Geloof mij; voor tropische temperaturen en luchtvochtigheid hoef je echt niet naar Bali; een zwemles van je kind bijwonen geeft precies hetzelfde effect. En dus wanen ik en m’n plakkende bilnaad ons elke week in een tropisch paradijs.
“Voor tropische temperaturen en luchtvochtigheid hoef je echt niet naar Bali”
Let wel, al vierenhalf jaar. Helaas heeft mijn DNA geen nieuwe Ranomi Kromowidjojo of Pieter van den Hoogenband voortgebracht en is het einde met drie kinderen nog lang niet in zicht. Maar de modieuze gele hoesjes die ik bij binnenkomst over mijn schoenen aan moet trekken maken veel goed.
Lees ook – ‘Mijn kind heeft na twee jaar zwemles nog steeds geen A-diploma’ >
De kinderen springen het water in. Helaas zit ik precies zo dat ik bij de eerste plons doorweekt ben. Gevalletje verkeerde tijd, verkeerde plek. Ik wrijf het water uit m’n ogen en bekijk het schouwspel. De altijd vrolijke zwemleraar heeft de hele groep goed onder de duim. Respect voor deze man.
Ik denk aan het dieptepunt in de zwemjaren van mijn kinderen: de coronatijd. Naast de winterse kleding en tropische temperaturen kwam daar het mondkapje nog bij. Heerlijk je eigen warme adem inhaleren, terwijl je in een kleedhok uitpuilend van andere ouders en kinderen probeerde die anderhalve meter afstand te houden.
Ook al is die regel inmiddels weer opgeheven, toch blijft het aankleden een moment waarvoor je eigenlijk gewoon je heupfles tevoorschijn moet toveren om het te overleven. Ik zie de andere kinderen in een simpele onesie gehesen worden. Mijn kind heeft alleen z’n skinny spijkerbroek mee.
Soms denk ik even: waarom doe ik dit? Maar ja, je kroost laten verdrinken omdat jij geen zin hebt in zwemles is natuurlijk ook weer zo wat. En dus sleep ik me keer op keer, met frisse tegenzin, naar het bad toe. In een veel te warme trui. En met onvoorwaardelijke hoop. Want dat C-diploma, dat zal er toch een kéér van komen?
Meer lezen? Kijk op mamaplaats.nl.
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Goed nieuws in het nieuwe jaar: de kinderbijslag in 2026 gaat omhoog. En dat is fijn, want kinderen opvoeden wordt er niet goedkoper op. Daarom zetten we de bedragen voor je op een rij.
In Een Huis Vol was het maandagavond eindelijk zover: kijkers mochten meekijken met de geboorte van de nieuwste telg.
Nederland is wakker geworden onder een dikke laag sneeuw en je kinderen staan al met hun neus tegen het raam geplakt. Want sneeuw = magie. Sneeuw = buitenspelen. Sneeuw = NU.
Hoe weet je eigenlijk of je goed bent opgevoed? Voor sommigen zit dat in een veilig en liefdevol gevoel, voor anderen in zichtbare eigenschappen of gedrag. Wat vaak wordt onderschat, is hoe veel je hobby’s hierover kunnen zeggen.
Niet alleen de kinderbijslag gaat omhoog in 2026, ook het kindgebonden budget wordt verhoogd. Deze toeslag is bedoeld als extra tegemoetkoming in de kosten voor je kinderen.
“Je krijgt er zoveel voor terug”, zeggen we vaak met sarcasme. Maar voor de gezinnen uit de populaire televisieserie Een Huis Vol klopt die uitspraak eigenlijk best aardig. De kinderbijslag die zij jaarlijks op hun rekening bijgeschreven krijgen is niet mis.