Beeld: Nine IJff
Laura Hogendoorn is hoofdredacteur van Mamaplaats en columnist voor Kek Mama. Ze woont in ’t Gooi, samen met haar vriend Oscar en hun kinderen Roef (8), Sierd (6) en Maia (4).
Shit, denk ik als ik de parkeerplaats van het zwembad oprijd, weer vergeten die winterse coltrui te verruilen voor een luchtig shirtje. Hier ga ik elke week de mist mee in.
Bij binnenkomst klapt de verstikkende warmte in combinatie met de chloorlucht in m’n gezicht. Geloof mij; voor tropische temperaturen en luchtvochtigheid hoef je echt niet naar Bali; een zwemles van je kind bijwonen geeft precies hetzelfde effect. En dus wanen ik en m’n plakkende bilnaad ons elke week in een tropisch paradijs.
“Voor tropische temperaturen en luchtvochtigheid hoef je echt niet naar Bali”
Let wel, al vierenhalf jaar. Helaas heeft mijn DNA geen nieuwe Ranomi Kromowidjojo of Pieter van den Hoogenband voortgebracht en is het einde met drie kinderen nog lang niet in zicht. Maar de modieuze gele hoesjes die ik bij binnenkomst over mijn schoenen aan moet trekken maken veel goed.
Lees ook – ‘Mijn kind heeft na twee jaar zwemles nog steeds geen A-diploma’ >
De kinderen springen het water in. Helaas zit ik precies zo dat ik bij de eerste plons doorweekt ben. Gevalletje verkeerde tijd, verkeerde plek. Ik wrijf het water uit m’n ogen en bekijk het schouwspel. De altijd vrolijke zwemleraar heeft de hele groep goed onder de duim. Respect voor deze man.
Ik denk aan het dieptepunt in de zwemjaren van mijn kinderen: de coronatijd. Naast de winterse kleding en tropische temperaturen kwam daar het mondkapje nog bij. Heerlijk je eigen warme adem inhaleren, terwijl je in een kleedhok uitpuilend van andere ouders en kinderen probeerde die anderhalve meter afstand te houden.
Ook al is die regel inmiddels weer opgeheven, toch blijft het aankleden een moment waarvoor je eigenlijk gewoon je heupfles tevoorschijn moet toveren om het te overleven. Ik zie de andere kinderen in een simpele onesie gehesen worden. Mijn kind heeft alleen z’n skinny spijkerbroek mee.
Soms denk ik even: waarom doe ik dit? Maar ja, je kroost laten verdrinken omdat jij geen zin hebt in zwemles is natuurlijk ook weer zo wat. En dus sleep ik me keer op keer, met frisse tegenzin, naar het bad toe. In een veel te warme trui. En met onvoorwaardelijke hoop. Want dat C-diploma, dat zal er toch een kéér van komen?
Meer lezen? Kijk op mamaplaats.nl.
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Kinderen, luchthavens en op tijd komen: het is nogal een uitdaging. Als je kinderen dan ook nog verstoppertje gaan spelen en er eentje spoorloos verdwenen blijkt, slaat de paniek al snel toe.
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.