Fotografie: Nine IJff
“Ben jij soms HB?” Ik kijk op van mijn glas, hij kijkt me uitdagend aan. Hij vindt me naast mysterieus, blijkbaar ook hoogbegaafd. Het zal wel een trucje zijn. Een poging tot vleiende woorden, in de hoop dat hij straks misschien iets tussen mijn benen mag vlijen. Of dat is gelukt, laat ik even in het midden. Het gaat eigenlijk om het woord ‘hoogbegaafd’. Ik ben wars van dit soort termen.
Nu heb ik wel heel veel gaven natuurlijk, maar hoogbegaafd is er niet één. Wel kan het zomaar zo zijn dat een van mijn jongens ‘HB’ is. Al vindt waarschijnlijk elke moeder dat haar kind wel erg vroeg hele zinnen maakte. En is het echt zo knap dat hij op zijn derde al kon schrijven?
In mijn familie en in die van mijn ex heeft elk gezin wel een Willie Wortel of Jimmy Neutron in huis. Reteslim, soms een paar klassen overgeslagen en allemaal zo gek als een deur natuurlijk (grapje, zus). Vroeger wilde ik zelf niets liever dan klassen overslaan, nu hoop ik vooral dat mijn kinderen een beetje relaxed door hun basisschooltijd gaan.
Ze ‘moeten’ al zoveel, zeker vanaf hun vierde levensjaar. Naast ‘werken’ in de kleuterklas, heb je zwemles, VSO, BSO, kinderfeestjes, playdates, muziekles en misschien nog een andere sport. Reken het uit: ze maken overuren.
Lees ook –
‘Miracle morning? Niets wonderlijk aan wakker geschreeuwd worden door je peuter’ >
Moet je nagaan als je het stempeltje ‘HB’ op je voorhoofd krijgt. Wat krijg je er dan nog bij? Een workshop atoomdeeltjes scheiden en een minor op de universiteit? Of een andere stempel, iets dat je ook niet helemaal past?
Je bent al gauw een beetje de rare snijboon op school. Al hoef je daar niet per se het slimst voor te zijn. Te vaak je vinger opsteken en je bent een betweter. Geen Nikkie-trui en je bent vast arm. Een bril en je bent sowieso een nerd. Dat is hoe het er vroeger aan toe ging en dat is nu nog steeds ‘the circle of (basisschool)life’.
Goed, ik dwaal af. Wat ik eigenlijk wil zeggen: het is niet goed of slecht als mijn kind hoogbegaafd zou zijn; ik wil gewoon dat mijn jongens zonder label van de maatschappij door het leven gaan. Geen HB, ABC, K-U-T of LALALA. Niet in een hokje met een tag aan hun oor. Gewoon op een pad dat zij zelf kiezen.
“Geen HB, ABC, K-U-T of LALALA”
Mijn oudste start volgende week fulltime op de basisschool en dat is voor mij blijkbaar HB: heel belangrijk. Waar maak ik me toch allemaal druk om?
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.