Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
“Ik ga gewoon opblijven, mam!”, zei onze zoon. Het was de dag voor zijn verjaardag en aangezien hij om 00:05 uur geboren is, leek het hem een prima idee om dan alvast te beginnen met feesten. Ik vond het prima: het was vakantie en ik verwachtte niet dat hij het vol zou houden. Maar daarmee onderschatte ik de verjaardagsvoorpret die kinderen nog zo heerlijk hebben: elk uur zag ik een steeds vrolijker wordend koppie om mijn kamerdeur verschijnen. Om vijf over twaalf werd er gejuicht, geknuffeld en hielden we een spontaan feestje met muziek, chips en een discolampje. Negen jaar alweer. Alsof de klokken niet lopen, maar in vol galop doordenderen.
Nu onze zoon jarig is geweest, ben ik de eerstvolgende van ons gezin die kaarsjes mag uitblazen. En dat is best een ding. Ik word namelijk 40. VEERTIG. En nee, het is niet het oud(er) worden waarvan mijn mond openvalt – het is het feit dat ik nooit verwacht had dat ik het zou halen. Ik ben er natuurlijk nog niet, maar ook 39 jaar en ruim tien maanden is ver voorbij de houdbaarheidsdatum die ik voor mezelf vreesde. Had ik tegen mijn jonge zelf maar kunnen zeggen dat ik helemaal niet vóór mijn twintigste (en zelfs niet voor mijn dertigste) het loodje zou leggen. Dan had ik de afgelopen decennia waarschijnlijk een stuk minder bezorgd doorgebracht.
Hoewel ik veertig worden an sich dus totaal niet erg vind, kan ik er niet omheen dat ik begin te merken dat ik al een tijdje op de aarde rondwandel. Ik was van plan om na mijn verjaardag een nieuw, gezond regime in te voeren: minder snoepen, meer bewegen en vooral: meer krachttraining doen, want dat schijnt nodig te zijn wanneer de jaren beginnen te tellen. Toen ik na de vakantie op de weegschaal stapte, werd ik aangestaard door een cijfercombinatie ik voor het laatst zag tijdens mijn zwangerschappen. Ik was even stil, mompelde binnensmonds wat scheldwoorden en wilde heel hard wegrennen van de situatie. Wat ik ook bijna deed: niks te ‘als ik 40 ben, begin ik’. Dit kon geen dag langer wachten.
Naast de kwaaltjes (een knie die steeds knakt en een schouder die al jaren op half elf hangt) was ik nu dus ook ten prooi gevallen aan dat gevreesde andere waaraan je merkt dat je ouder wordt: sneller aankomen en de kilo’s er minder snel weer afkrijgen. Na drie weken bikkelen (meer bewegen vind ik niet moeilijk, minder snoepen wél) was de schade ongedaan gemaakt, maar de boodschap van mijn lijf was duidelijk: de tijd van ongestraft bankhangen en bunkeren is voorgoed voorbij.
Omdat het nog vakantie is en de kinderen niet altijd te porren zijn voor een rondje lopen of fietsen, zeker niet in de zomerwarmte, rol ik deze weken regelmatig mijn sportmatje uit in de woonkamer. In mijn ‘fit 2025’ playlist staat een aantal workouts dat me hopelijk gaat helpen om in shape te blijven. Dat de meeste daarvan van een ‘blijf fit na je 50e’-kanaal komen, maakt de spierpijn er niet minder om.
Op een sportieve ochtend, waarop mijn kinderen af en toe meededen en vooral hard lachten om oefeningen die er raar uit zagen, vond ik het na twee sessies mooi geweest – al probeerde het algoritme me over te halen tot een derde door een aantal voorgestelde video’s onder mijn neus te schuiven. “Misschien moet je voor de ‘quick arms’ gaan, mam”, zei mijn dochter wijs. De hint was duidelijk. Ik train nog even door. Forty and fit, here I come! Als ik het volhoud tenminste.
Meer columns van Lara vind je hier.
Traktaties op school worden steeds creatiever. Van vrolijk versierde fruitspiesjes tot complete kunstwerkjes in een bepaald thema: sommige ouders halen werkelijk alles uit de kast. Ook voor de juf wordt vaak iets extra’s geregeld, maar de traktatie die juf Renata (38) kreeg, was wel héél bijzonder.
Video
Als Merel (36) een berichtje krijgt van de juf van haar dochter Sara (6), denkt ze dat het om een gewoon oudergesprek gaat. Maar eenmaal op school krijgt ze zulke ongemakkelijke vragen dat ze zich steeds meer zorgen begint te maken. Wat heeft haar dochter in vredesnaam verteld?
Soms komt een dierbare herinnering op het meest onverwachte moment weer tot leven. Dat ontdekte ook Roxeanne Hazes tijdens een vakantie met haar gezin in Florida. Een bezoek aan een plek vol jeugdherinneringen bracht heel wat emoties met zich mee.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Kinderen die alleen in hun onderbroek en hemd gymmen; daar vinden jullie massaal wat van.
Video
Sommige beslissingen neem je als moeder zonder er ook maar een seconde over na te denken. Zo gaf Ilja haar dochter Feline jaren geleden een schattig knuffeltje. Een lief gebaar, dacht ze. Maar inmiddels zijn haar kinderen tieners en blijkt dat ene knuffeltje nog altijd onderwerp van gesprek.
