Kimberley van Heiningen heeft een relatie met Kevin en is (bonus)moeder van Norah (6) en Jackie (1).
Normaal gesproken is de winter niet aan mij besteed, maar eerlijk is eerlijk: ik heb een opleving rond de feestdagen. Dan glim ik meer dan de ballen in m’n boom (en dat zegt wat), maar verder heb ik weinig met de periode tussen pak ’m beet oktober en maart. Maar dit jaar is verre van normaal. Op het moment dat jij dit leest ben ik namelijk net getrouwd met de man die zei nooit te trouwen. Ja, die zin moet ik ook nog steeds op mezelf laten inwerken.
Lees ook – ‘Ben ik zo moe dat ik wel een doodskist kan gebruiken? Blijkbaar’ >
Nog altijd vindt hij, mijn man dus, het een achterhaald instituut, het huwelijk. Maar voor het geval dat het noodlot toeslaat of we eindelijk de loterij winnen – een net iets gezelliger scenario – is het toch handig als we voor de wet ook samen zijn. Voor de kinderen. Zo liet ik maar een keer of tien per week vallen, subtiel als ik ben. Ik wil namelijk al trouwen sinds ik een peuter ben, toen nog met mijn eigen vader, inmiddels met de vader van mijn dochter (wel zo’n gezonde ontwikkeling).
En dat wil ie dus ook met mij, zo bleek de avond voordat Jackie haar eerste verjaardag vierde. Ging hij gewoon op één knie! Zo heb ik hem nog best een tijdje laten zitten, omdat ik zo in shock was het dan eindelijk ging gebeuren, dat ik helemaal vergat te antwoorden. Niet dat het stil bleef aan de overkant. De hele buurt kon meegenieten van mijn “Ga je me vraaagen? Ga je me echt vragen?”-reflex op Volume Viswijf. Blijkbaar transformeer ik in een Amsterdamse kroeghoudster met een vleugje overenthousiaste Britt Dekker als ik ten huwelijk word gevraagd. Norah was erbij en trakteert me nóg dagelijks op een imitatie.
“De hele buurt kon meegenieten van mijn “Ga je me vraaagen? Ga je me echt vragen?”-reflex op Volume Viswijf”
Traditioneler dan het aanzoek wordt het hele liefdesfeestje trouwens niet. We trouwen met z’n tweetjes. In New York, waar we toch al naartoe zouden gaan in de koudste tijd van het jaar. “Zonder poespas”, zei hij, waarna we online het tijdslot (van een kwartier!) reserveerden bij de City Clerk van Manhattan. Een soort trouwfabriek waar je zelfs je bruidsboeket nog kan huren. “Zonder poespas”, zei ik ook, om yes tegen een SATC-dress te zeggen (al is die vrij subtiel vergeleken bij dé jurk van Carrie), een topfotograaf en table met window view. We skippen weliswaar het kneiterdure feest, maar voor een beetje cocktail in de Big Apple moet je zowat een orgaan afstaan.
Met de kinderen willen we nog op vakantie. Naar de zon. Eenmaal getrouwd heb ik namelijk gewoon weer een hekel aan de winter.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Wie vroeger zwijmelde bij de Twilight-films en een zwak had voor Jacob Black, heeft er een reden bij om Taylor Lautner in de gaten te houden. De acteur, die van menig kijker een crush was, is namelijk vader geworden.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Een driejarige met een hockeystick in haar handen: achteraf gezien misschien niet de meest ontspannen combinatie. Dat ontdekte Elisa toen dochter Feline (3) nét iets te enthousiast uithaalde en vriend Stefan precies op de verkeerde plek stond.