Juf Ilva Kuijpers (27) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Lees verder onder de advertentie
Vandaag kom ik mijn klas binnen en ik zie Jimmy samen met twee van zijn vriendjes heel veel lol hebben. Ze lachen naar elkaar en wijzen naar Marit. Bij haar staat het huilen echter nader dan het lachen en dat betekent waarschijnlijk niet veel goeds. ‘Jongens, wat is er aan de hand met Marit? Waarom huilt zij terwijl jullie lachen?’ En in één klap is het stil bij de jongens. Ze lijken niet zo goed te snappen waarom ik dit vraag en blijven mij angstvallig aankijken. ‘Marit, wat is er aan de hand? Waarom moet jij huilen?’ Met haar ogen vol tranen kijkt ze me aan en zegt zachtjes: ‘Jimmy tikte op mijn billen en dat vond ik niet fijn.’
Lees verder onder de advertentie
Van geen kwaad bewust
Als ik aan Jimmy vraag of het verhaal van Marit klopt, knikt hij heel eerlijk ‘ja’, maar lijkt zich van geen kwaad bewust. ‘Ik vond dat alleen maar grappig, juf’, zegt hij en moet opnieuw lachen. De andere twee jongens schieten daar ook weer van in de lach. Ik begrijp heel goed waarom Marit dit vervelend vindt en besef dat het dus tijd is voor een gesprekje over de ‘badpakzone’. Mijn enige twijfel: direct met de hele groep of alleen met dit clubje? Na een kleine aarzeling besluit ik het voor nu alleen met deze jongens en Marit te bespreken, om er later in een grote kring een algemeen gesprek over te hebben met de hele klas.
‘Stel je voor, mannen, dat de juf een badpak aan heeft.’ begin ik op een luchtige toon. ‘Alles wat daaronder zit is niet van jullie, daar mag je dus niet aankomen.’ De vier kinderen kijken mij verwachtingsvol aan en kunnen nog niet goed reageren. ‘Kunnen jullie bedenken wat er allemaal onder je badpak zou zitten als jij er een aanhebt?’ vraag ik. De bekendste dingen zoals je buik, rug en borst worden al snel genoemd. ‘Ook mijn billen’, zegt Marit heel dapper. ‘Dat klopt’, zeg ik. ‘Dus mag iemand anders daar dan aankomen?’ ‘Nee!’ zegt Jimmy direct. ‘En ook niet aan mijn piemel, want die zit dan ook in mijn badpak.’ Kijk, Jimmy heeft het door. En hij voegt er nog snel aan toe: ‘Maar ik draag nooit een badpak, ik heb altijd een zwembroek aan.’ Daar moeten we met z’n allen wel even hard om lachen. ‘Dat is waar, maar stel je hebt wel een badpak aan, dan is dus alles wat daaronder zit van jou. Niemand anders hoeft daar aan te komen. We noemen dat de badpakzone.’ En terwijl ik dit zeg, knikken ze alle vier instemmend.
Lees verder onder de advertentie
Badpakzone
Het woord ‘badpakzone’ komt bij mij niet zomaar uit de lucht vallen. Ik zag laatst collega-juf Annette op TikTok voorbijkomen en zij gebruikte deze term in een gesprekje met kinderen uit haar klas. Ik dacht direct: die ga ik onthouden, voor wanneer ik het nodig heb. Vandaag was zo’n moment. En het werkte! Natuurlijk is het op school superbelangrijk om al bij de kleuters te beginnen met reken- en taalactiviteiten. Maar misschien nog wel waardevoller is het leren kennen van je eigen grenzen, durven ‘nee’ of ‘stop’ te zeggen en heel goede afspraken te maken. Afspraken die voor de rest van je leven als klein mens in de grote wereld belangrijk zijn.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.