Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5) en tweeling Mila en Noud (3). Samen schreven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling: Superpapa. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Lees verder onder de advertentie
Ik ben geweldig blij met onze tweeling en onze andere kinderen. Toch voel ik een zeker ongemak bij het delen ervan. Er zijn immers ook genoeg mensen van wie de kinderwens niet wordt vervuld of met veel verdriet gepaard gaat. Zo aarzel ik soms om in gesprekken mijn kindergeluk te benoemen. Ik ben bang dat mijn geluk te veel contrasteert met hun verdriet.
Lees verder onder de advertentie
Het is een moeilijk onderwerp. Want als je zelf een vervulde kinderwens hebt, is het heel erg moeilijk om je te verplaatsen in iemand die graag kinderen wilt, maar niet heeft. En dat geeft onzekerheid. Want ernaar vragen is niet makkelijk: daarmee confronteer je de ander automatisch met het contrast.
Zwijgen?
Het lastige is: dan kom je dus niet verder dan het invullen van het gevoel van de ander. Omdat zo’n gevoelig onderwerp dan wordt vermeden, kan er een bepaalde afstand ontstaan. Niet voor niets zie je dat in vriendengroepen vaak verwijdering ontstaat tussen mensen met en zonder kinderen.
Toch is ook dit ongemakkelijk. Want helpt het vermijden van zo’n onderwerp nu écht? Ik weet het niet. Zwijgen voelt voor mij ook niet als een oplossing.
Kelly van Goens schreef het boek Ze brengen ze niet met de ooievaar dat vorige week verscheen, over haar eigen onvervulde kinderwens. Ze herkent dit taboe ook, zegt ze in een interview met Linda: “Er zit een sociaal ongemak in. Omdat niet iedereen dit verdriet kent, weet niemand echt wat ze moeten doen.”
Lees verder onder de advertentie
Vraag ernaar
Haar tips? Vraag hoe de ander zich écht voelt, voorbij de praktische details. “Als je kinderen hebt en het lukt bij een vriendin niet: het kan fijn zijn als er soms een setting is waar het niet over de kinderen gaat en je even samen kan zijn als vriendinnen.”
Voor vaders – voor wie dit een onderwerp is dat vaak nóg lastiger te bespreken is – geldt dit ook, denk ik. Dus: er gewoon voor elkaar zijn, afspreken zonder kinderen en niet altijd over de kinderen beginnen. Maar wel: doorvragen naar hoe de ander zich echt voelt. Wie weet komt dan ook mijn ongemak ter sprake. Dan kan er in plaats van verwijdering zelfs toenadering ontstaan. Ik ga het proberen.
Lees verder onder de advertentie
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.