Fotografie: Kee & Kee
Kirsten Schilder (39) is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki (12), Julian (10) en Jackie (6).
Ken je dat? Dat je je verheugt op een date night met je man? En dat je je kinderen die dag extra veel aandacht geeft, maar ze het toch helemaal niet leuk vinden dat je een paar uurtjes weggaat? Jackie heeft er zo’n moeite mee dat Nick en ik allebei weg zijn, dat ze er buikpijn van krijgt.
Met dank aan de lieve opa en oma hebben Nick en ik vervolgens altijd wel een gezellig etentje. En hoe leuk is het dan om later op de avond thuis te komen en even naar de drie slapende kinderen te kijken. Stilletjes lossen we de oppas af, kruipen onder de dekens en verdwijnen in dromenland.
Totdat Jackie ineens naast ons bed staat! Ze is wakker geworden en wil zeker weten dat we er weer zijn. De opluchting straalt van haar gezicht, alle spanning is verdwenen. Toch wel sneu, dat ze zich zo’n zorgen heeft gemaakt dat ze zelfs uit bed gekomen is om naar ons toe te komen. Ze is zes, ze zou juist zo lekker door kunnen slapen…
“We kruipen onder de dekens en verdwijnen in dromenland. Totdat Jackie ineens naast ons bed staat!”
Afgelopen woensdag, toen ik met Jackie een speelgoedwinkel in liep, stond de oplossing in drievoud voor mijn neus: drie feetjes van pluche, voor geluk, hoop en liefde. Jackie koos het feetje van hoop, ik vermoed omdat ze net zo’n prachtige haarkleur heeft als zijzelf.
Elke avond valt ze mét haar knuffel in slaap. En we hebben afgesproken: zijn papa en mama een avondje uit, dan zetten we bij thuiskomst de fee op haar nachtkastje. Zo weet Jackie als ze wakker wordt dat we er weer zijn. En kunnen we allemaal lekker doorslapen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
