Mijn laatste column bereikte 2 miljoen mensen op social media. Er reageerden bijna 3.000 mensen. Ik ontving lieve woorden, maar ook ongekend veel negatieve reacties.
Lees verder onder de advertentie
In mijn column vertel ik dat ik fulltime werk en in het weekend ook soms nog een oppas vraag, om iets met vrienden, familie of met mijn man te kunnen doen. Het maakt veel tongen los, blijkt.
In mijn inbox lees ik honderden berichten: ‘Je bent een walgelijke moeder. Je had geen kinderen mogen krijgen. Egoïst’
Het gaat door. ‘Waarom neem je dan kinderen? Jouw kinderen kennen je niet. Jij kent je eigen kinderen niet. Wat zielig voor je kinderen dat ze zo opgroeien. Wat een rare moeder. Vreselijk mens. Je kunt ze beter bij de oppas laten. Wat denk jij aan jezelf zeg. Beter als jij geen derde kind krijgt. Om te kotsen ben jij’.
Je kunt heel makkelijk zeggen: ga hier boven staan. Deze mensen, die zo reageren, kennen mij persoonlijk niet, ze kennen mijn kinderen niet, en mijn leven niet. Toch doet het pijn. Juist omdat ik eerlijk ben in mijn columns en belangrijke dingen uit mijn privéleven deel, komt deze kritiek keihard binnen. Dit is kritiek op mij persoonlijk, op hoe ik het doe als moeder. En is er iets kwetsbaarder dan het moederschap?
Iedereen mag een eigen mening hebben. Iedereen mag het op haar eigen manier doen, het moeder zijn. Ik hoop dat elke moeder achter haar eigen keuzes staat als het gaat om werken en tijd voor jezelf inplannen. Dat ik fulltime werk en ook in het weekend soms een volle sociale agenda heb, is mijn grootste onzekerheid. Die balans vinden. Zeker sinds Bodi en Daaf 3 jaar zijn geworden bevliegt het me. Nog maar een paar maanden zijn ze ‘klein’. Dan gaan ze naar school. Ik lig er wakker van.
Ik deelde deze onzekerheid met anderen – miljoenen mensen. Als je zulke reacties in je privé-inbox leest, ga je automatisch twijfelen aan jezelf. Maak ik wel de juiste keuzes? Zijn Bodi en Daaf wel gelukkig genoeg? Zijn ze wel blij genoeg met mama? Vriendinnen zeggen: trek je dit soort opmerkingen niet aan. Laat die mensen in die online wereld die van achter hun anonieme schermpjes alles beter weten, maar lullen. Maar zo werkt kritiek niet. Dat gaat in je kop zitten. Ik moet er van huilen. Al dagen heb ik buikpijn. En het ergste: ik ga hun woorden geloven. Dat ik inderdaad een egoïst ben. En dat ik vooral geen goede moeder ben omdat ik mijn kinderen te weinig bij me heb.
Ik schrijf al vier jaar voor grote tijdschriften columns over mijn leven als tweelingmoeder. Maar voor het eerst heb ik geen zin meer om te schrijven. Voor het eerst wil ik even niets meer delen over mijn kinderen, mijn kwetsbaarheid, mijn onzekerheid. Ik hoop dat we elkaar als moeder meer gaan steunen, ondanks dat we allemaal onze eigen keuzes maken.
Tessa Heinhuis (32) is moeder van Bodi en Daaf, een tweeling van 3 jaar. Ze is hoofdredacteur van mamamagazine.nl en online manager van Kek Mama.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Over babynamen valt natuurlijk niet te twisten. Toch moest Defano Holwijn even met zijn ogen knipperen toen hij een geboortebord voor een pasgeboren jongetje zag.