Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Ik heb mezelf en mijn omgeving altijd voorgehouden dat ik het niet erg zou vinden. Dat ik er niet mee zou zitten. Maar nu is het daadwerkelijk zo ver en… doet het me toch wel wat.
Het begon met eentje, bovenop. Die viel op. Ik bleef volhouden dat het me niet boeide. Maar ondertussen trok ik hem er toch uit. Meerdere keren. Riep gekscherend dat ik er dan vast tien voor terug zou krijgen.
Afgelopen weekend vond ik er ineens nog een. Een hele lange. Ook die trok ik eruit. Volledig in de ontkenningsfase. Maar gister zag ik er nog een. Ook een lange. Die ik dus al maanden niet eerder gespot had. Ik kan er niet meer omheen. Ik móét het nu wel gewoon toegeven. Ik word grijs. En het doet me toch meer dan ik had verwacht. Ik vind het nogal stom, eigenlijk. Ik wil niet nu al grijs haar. Dan voel ik me oud.
En ik voel me al zo vaak oud de laatste jaren. Vroeger kon ik op weinig slaap prima functioneren. Dat gaat niet meer, sinds om en nabij de geboorte van mijn eerste kind. Ik heb pijn aan mijn knieën als ik ze buig. Ik ben stijf als ik na een avond (kerst)films kijken van de bank probeer te komen of ‘s nachts naar de wc moet. Een paar uur verkeerd slapen en ik heb een week lang pijn aan m’n nek. Dat soort dingen.
Ik ben geen ijdel persoon. Ik heb geen skincare routine, geen dure shampoos, crèmepjes, conditioner. Ik draag meestal geen make-up, zo wel blijft het bij wat mascara. Ik heb zelfs nog nooit in mijn leven andere make-up gekocht, afgezien van lippenstift dan. Wat ik overigens dus eigenlijk ook vrijwel nooit meer draag. Ik vind het vaak prachtig bij anderen, maar ik heb er zelf gewoonweg geen zin in en te weinig interesse in. Je zal me ook nooit in merkkleding of met een designertas zien. Zelfde reden: het interesseert me niet.
En toch raakt iets aan het verouderingsproces blijkbaar een gevoelige snaar. Grijze haren. Lijnen in m’n voorhoofd. Wallen onder m’n ogen. Goed, dat laatste komt natuurlijk ook door het meneertje van twee jaar die (afkloppen) nu pas net ein-de-lijk doorslaapt, maar is zeker ook een ouderdomsdingetje, dat die blauwe gloed meer opvalt.
Ik zou liegen als ik nooit heb gegoogled naar botox voor die vouwen in m’n voorhoofd, die me met de jaren toch meer tegen gaan staan. Ik heb al jaren een ooglidcorrectie voor mijn hooded eyes op de planning. Wat me tegenhoudt? Geen idee eigenlijk. Geen angst. Eerder een soort laksheid. En de kosten van zo’n ingreep. Zó erg vind ik het blijkbaar ook weer niet, anders had ik er allang wat aan laten doen.
Mijn vader werd nog eerder grijs dan ik. Ergens in z’n twintiger jaren moest hij eraan geloven. Hoe vaak ik hem wel niet met haarverf in de weer heb gezien. Die ontkenningsfase zit blijkbaar in de familie. Nu kan ik zelf natuurlijk ook in de weer gaan met haarverf, maar ook daar heb ik eigenlijk… gewoon geen zin in. Mijn haar is nogal lang, ik denk dat ik zes pakjes haarverf zou moeten kopen om alles in de verf te zetten. Of elke maand een fortuin naar de kapper brengen. Nee, bedankt. Dus vanaf nu ga ik blijkbaar door het leven als een toekomstig grijze dakduif. Stom.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Het mooiste nieuws, met een randje. Barbara Sloesen is moeder geworden.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]
