Beeld: Paulien van Beusekom
Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, thrillerauteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (12 en 9) uit een vorige relatie en Sophia (1) en baby Aiden met haar vriend Nils. Volg haar op Instagram.
De vakantie zit erop in onze regio, de jongens gaan alweer anderhalve week naar school. Sinds vorig jaar maken ze hun broodbakjes zelf in de ochtend. We zitten toch al aan tafel, dus dan kunnen ze ook hun eigen brood wel smeren voor school. Vanaf dat ze klein zijn eten de kinderen hier volkorenbrood, dus dat krijgen ze mee. Ik bak vaak zelf brood, maar ze eten hier tegenwoordig in zulke grote hoeveelheden dat er niet tegenaan te bakken valt. Fruit erbij, fles water en dat is het. Nu Lewis op het middelbaar zit is het fruit niet meer verplicht en als ik het mee geef eet hij het niet op, dus bij Lewis bewaren we het fruit inmiddels voor thuis.
Lees ook – ‘Stel dat je erachter komt dat jouw kind een ander kind online pest? Of juist wordt gepest? >
Ik lees met regelmaat online over het eten op school. Want: wat is er nou gezond en wat niet? Wat mag er eigenlijk in het broodbakje en wie beslist dat? Laatst was er zelfs in het nieuws dat leerkrachten niet meer wisten wat ze moesten doen, omdat ouders soms friet of pizza mee naar school gaven. In het artikel gaven leerkrachten aan daar zorgen om te hebben aangezien het steeds vaker gebeurt dat kinderen echt ongezonde dingen meekrijgen naar school. Wanneer ze dit vervolgens aangeven bij de ouders, krijgen ze vaak te horen dat zij niet degene zijn die beslissen wat het kind meeneemt naar school. Erger nog, soms krijgen ze gewoonweg een grote muil. Want als moeder aan Henkie pizza wil meegeven naar school, krijgt hij pizza mee naar school. Punt uit.
“Als moeder aan Henkie pizza wil meegeven naar school, krijgt hij pizza mee naar school. Punt uit”
Ik snap hierin zowel de leerkracht als de ouders. Ik heb ook weleens een briefje in de tas van Miles gevonden waarop stond dat hij fruit mee moest nemen, in plaats van een rijstwafel. Ja, dat begreep ik ook wel, maar de laatste appel op de schaal was rot en het kind moest toch wat eten. Flauw, dacht ik toen, maar ik begreep het punt. Pizza en friet vind ik echter wel next level en wanneer de leerkracht vraagt om dit niet meer mee te geven, is die grote muil écht niet terecht. Iedere simpele ziel weet dat dit geen normaal voedsel is om aan je kind mee te geven en een school moet ook grenzen stellen.
Lees ook – Skip de boterham met pindakaas: 10 lekkere en gezonde back to school lunches >
Maar dat zelfgebakken plakje bananenbrood dan? Dat pannenkoekje van volkorenmeel? Een wrapje? Mag dat wel of niet? Misschien had de pizza wel een volkorenbodem en was de saus zelfgemaakt, boordevol groenten. Is dat dan minder gezond dan een boterham? Wat als kinderen iedere dag witte boterhammen met hagelslag meenemen, mag dit dan wel? Is salami gezond? Is boterhammenworst gezond? Is kaas gezond? Hoe dan ook, als het ene kind pizza en friet mag meenemen, dan wil de rest dit natuurlijk ook en is het einde zoek.
Een lastig onderwerp dus, voer voor discussie. Ik kan me voorstellen dat dit in bepaalde wijken in bepaalde steden meer speelt dan elders. In iedere schoolgids wordt gesproken over het eten dat de kinderen mogen meenemen naar school, maar ‘gezond’ is redelijk breed interpretabel en ‘ongezond’
ook. Als ik een leerkracht was zou ik – wanneer er echt standaard rare dingen meegegeven worden –
één keer het gesprek aangaan met de ouders. Krijg ik een grote bek, dan zoeken ze het ook maar lekker zelf uit of ik stuur ze door naar de directie.
Als leerkracht wil je het beste voor ieder kind, maar uiteindelijk is de gezondheid van het kind – en dus wat er in de broodbakjes gaat – de verantwoordelijkheid van de ouders. Hoever mag en kan een leerkracht/school hierin gaan? Wanneer trek je als leerkracht bij ouders aan de bel? En stel dat een kind iets in z’n bakje heeft dat echt onacceptabel is, mag hij het dan opeten? Of laat je hem met een gevuld bakje en een hongerbuikje weer teruggaan naar huis? Je hebt kinderen die nou eenmaal niks lusten. Mogen zij dan wel iedere dag dat witte bolletje met hagelslag meenemen? Of een knijpfruitje in plaats van fruit? Ik weet het niet. Vind het een moeilijk onderwerp en denk dat er eindeloos over gediscussieerd kan worden, maar wat is nou écht een goede oplossing?
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.