Beeld: Mandy Brander
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met haar man en twee zonen van 8 en 6.
We doen het met z’n allen twee keer per jaar. Toch blijf ik het elk jaar fascinerend vinden: de klok verzetten.
Twee keer per jaar voeren mensen overal in Nederland dezelfde discussies. Aan tafel thuis, bij de koffieautomaat op kantoor, op een feestje bij de buren. “Gaat de klok nou voor- of achteruit?”, hoor ik mijn achtjarige zoon zeggen. En elke keer hoor ik mezelf het ezelsbruggetje vertellen: “De klok gaat in het voorjaar vooruit en in het achterjaar achteruit.” De dag ná het verzetten van de klok wordt er bij ons thuis vervolgens standaard gerefereerd aan het tijdstip dat het een dag eerder zou zijn. “Eigenlijk eten we nu dus om vijf uur”, weet mijn zoon wijselijk te vertellen, terwijl hij een sliert spaghetti naar binnen slurpt. Zelf vond ik dit ook wonderlijk interessant toen ik acht jaar was.
En dan het gehannes met de slaaptijden van de kinderen. Toen onze kinderen klein waren, konden we ze daarin nog beïnvloeden. We legden ze een week van tevoren steeds iets vroeger in bed, zodat op het moment suprême de impact het kleinst was. Inmiddels zijn ze 8 en 6 en niet meer voor één gat te vangen. We gaan dus cold turkey de zomertijd in. Wat eigenlijk neerkomt op dat ze vanaf de zomertijd niet meer om 20.00 uur op bed liggen, maar om 21.00 uur. Niet meer avonden Onderweg naar Liefde bingen in mijn eentje op de bank. Toegegeven: dat is elk jaar even schakelen.
Maar naast dit gekeuvel en gehannes is het allermooiste van de zomertijd toch wel: het lijkt alsof er een grote knop wordt ingedrukt. Een soort reset die een bak vol energie, kleuren, geluiden en geuren uitstort over het land. De avonden vullen zich met zonnestralen. Het geluid van kinderen die buskruit of politie en boefje spelen op straat. Het gefluit van vogels. De buurman die het gras maait. De geur van bloesem. Nederland ontwaakt uit zijn winterslaap. Ik krijg er een heel dagdeel bij. Ik maak ‘s avonds nog de badkamer schoon, doe boodschappen, maak een pan tomatensoep, ga wandelen met een vriendin, ga een rondje wielrennen.
En dan de hamvraag: moeten we van dit hele gedoe af? De politiek discussieert er al jaren over. Wintertijd zou de enige juiste tijd zijn én beter voor de gezondheid, aldus organisaties zoals het RIVM. Ik wil het graag geloven, maar wat zou ik dat extra dagdeel in de zomertijd missen. En óók dat kneuterige Nederlandse geneuzel twee keer per jaar.
Meer lezen van Simone? Je vindt haar andere columns hier.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Hoe duurzaam zijn we nou eigenlijk écht? Wij gingen op onderzoek uit met Kek Mama’s Grote Duurzaamheid Enquete. En de antwoorden blijken niet zo zwart-wit.
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
