Samyra (40) is moeder van drie dochters (8, 7 en 4). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Ik vind zes zomervakantie veel te lang. ‘Wees blij dat je tijd met je kinderen kan doorbrengen’, hoor ik vaak. Maar vrijwel niemand, mensen in het onderwijs uitgezonderd, kan zes weken lang vakantie opnemen in de zomer. Bovendien schijnt dat trouwens een illusie te zijn, leerkrachten werken vaak delen van de vakanties gewoon door.
In elk geval, de helft of meer van die vakantieweken breng je dus alsnog niet met je kinderen door. Bij ons is het een soort estafette van kinderen doorgeven (‘ja, ik heb ze, rennen!’) tot we samen vrij hebben.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou van vakantie, van de trage ochtenden, van de lummeldagen, van de vele knuffels, van de extra ijsjes op allerlei momenten. Maar waarom moeten dit zes weken zijn?
Het is niet zo dat we een soort oerrecht op lange zomers hebben. Die lange zomervakantie stamt uit de tijd dat kinderen moesten helpen met de oogst. Dat was dan wel vrij van school, alleen niet om vakantie te houden, maar om te werken.
Gelukkig heb ik een geniaal idee. Want wat nou als we het anders doen? Wat als we niet alles in die zes weken proppen, maar de vakanties meer verdelen over het jaar. Bijvoorbeeld twee weken in de herfst, vier weken in de zomer, twee weken in de lente en vier weken in de winter.
Vier weken zomer biedt denk ik nog steeds genoeg ruimte voor een mooie reis of om juist thuis te rommelen. Dan heb je met Kerst naast alle familieverplichtingen nog eens twee weken de tijd om op pad te gaan en door die andere vakanties wat uit te rekken, wordt het misschien wel minder hoogseizoenachtig allemaal en kunnen die krankzinnige prijzen wat zakken. (Mogelijk is dit wishful thinking, maar dat doe ik graag).
Als bonus gaan de kinderen dan na vier weken weer richting school nét rond die tijd dat een extra ijsje ze niets meer doet. En er steeds vaker ruzies zijn om datzelfde ijsje (dat er één seconde geleden nog niet toe deed). Kortom, het is geniaal. Iedereen moet dit willen, graag gedaan en ik hoor het wel wanneer jullie dat standbeeld van me gaan onthullen.
P.S. Bij dit geniale voorstel hoort natuurlijk dat ouders dan genoeg vakantiedagen krijgen om diezelfde weken zomer-, winter-, herfst- en lentevakantie vrij te nemen. Dat is misschien een tikkeltje lastiger te regelen, dus ik snap het als het standbeeld nog even op zich laat wachten.
Meer lezen van Samyra? Je vindt haar andere columns hier.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]