Samyra (40) is moeder van drie dochters (8, 7 en 4). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Ik vind zes zomervakantie veel te lang. ‘Wees blij dat je tijd met je kinderen kan doorbrengen’, hoor ik vaak. Maar vrijwel niemand, mensen in het onderwijs uitgezonderd, kan zes weken lang vakantie opnemen in de zomer. Bovendien schijnt dat trouwens een illusie te zijn, leerkrachten werken vaak delen van de vakanties gewoon door.
In elk geval, de helft of meer van die vakantieweken breng je dus alsnog niet met je kinderen door. Bij ons is het een soort estafette van kinderen doorgeven (‘ja, ik heb ze, rennen!’) tot we samen vrij hebben.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou van vakantie, van de trage ochtenden, van de lummeldagen, van de vele knuffels, van de extra ijsjes op allerlei momenten. Maar waarom moeten dit zes weken zijn?
Het is niet zo dat we een soort oerrecht op lange zomers hebben. Die lange zomervakantie stamt uit de tijd dat kinderen moesten helpen met de oogst. Dat was dan wel vrij van school, alleen niet om vakantie te houden, maar om te werken.
Gelukkig heb ik een geniaal idee. Want wat nou als we het anders doen? Wat als we niet alles in die zes weken proppen, maar de vakanties meer verdelen over het jaar. Bijvoorbeeld twee weken in de herfst, vier weken in de zomer, twee weken in de lente en vier weken in de winter.
Vier weken zomer biedt denk ik nog steeds genoeg ruimte voor een mooie reis of om juist thuis te rommelen. Dan heb je met Kerst naast alle familieverplichtingen nog eens twee weken de tijd om op pad te gaan en door die andere vakanties wat uit te rekken, wordt het misschien wel minder hoogseizoenachtig allemaal en kunnen die krankzinnige prijzen wat zakken. (Mogelijk is dit wishful thinking, maar dat doe ik graag).
Als bonus gaan de kinderen dan na vier weken weer richting school nét rond die tijd dat een extra ijsje ze niets meer doet. En er steeds vaker ruzies zijn om datzelfde ijsje (dat er één seconde geleden nog niet toe deed). Kortom, het is geniaal. Iedereen moet dit willen, graag gedaan en ik hoor het wel wanneer jullie dat standbeeld van me gaan onthullen.
P.S. Bij dit geniale voorstel hoort natuurlijk dat ouders dan genoeg vakantiedagen krijgen om diezelfde weken zomer-, winter-, herfst- en lentevakantie vrij te nemen. Dat is misschien een tikkeltje lastiger te regelen, dus ik snap het als het standbeeld nog even op zich laat wachten.
Meer lezen van Samyra? Je vindt haar andere columns hier.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.