Judith: ‘De rugzak begon opeens te bewegen. De beveiliger trok zijn wenkbrauwen op. ‘Wat is dit?”

columnist judith Eigen beeld
Judith Smits
Judith Smits
Leestijd: 3 minuten

Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen op Instagram.

Lees verder onder de advertentie

Ons hondje Teddy is de bekendste poedel van Curaçao. Hij is roodbruin, heeft een vacht zo zacht als dons en lijkt sprekend op een teddybeer, vandaar de naam. Deze forever puppy, want zo ziet hij er al jaren uit, is een kleine beroemdheid. Hele groepen mensen willen met hem op de foto, kinderen willen hem continu knuffelen en de vriendjes van onze kids hebben Teddy als screensaver op hun telefoon. Hij laat het allemaal maar over zich heenkomen, de lieve schat.

Lees verder onder de advertentie

Never-nooit-niet alleen thuis

Teddy kent maar één regel: meneertje is ab-so-luut en never-nooit-niet van plan om alleen thuis te blijven. Sterker nog, als we de kliko buiten zetten en hem een seconde binnenlaten, dan is hij al aan het loeien als een brandweerwagen.

Daarnaast is Teddy nogal gesteld op zijn grootste idool: mijn man. Overal waar Robert-Jan is, is Teddy. Hij stalkt hem de hele dag door. Gaat Robert-Jan naar de wc, dan gaat Teddy gezellig mee. Heeft mijn man de autosleutels in zijn handen? Teddy staat al bij de deur.

Dus gaat Teddy overal mee naartoe. Daar heeft hij zelf dus een uitgesproken mening over. In een hondenrugzak met luchtgaatjes is hij de koning te rijk op de rug van Robert-Jan. De rugzak heeft een gat voor z’n koppie, waardoor het lijkt alsof er een knuffelteddy uitsteekt. Een toeristische attractie is er niks bij.

Lees verder onder de advertentie

Oké, alleen hij dan

Tot zover ging alles goed. Tot we met vrienden het WK voetbal hier op het eiland wilden kijken in een strandtent. Honden bleken daar niet welkom te zijn. Daar kwamen we achter toen we in de rij voor de beveiliging stonden die alle tassen controleerden. Voordat we het wisten waren wij aan de beurt.

We zetten de rugzak voorzichtig neer. De rugzak begon opeens te bewegen. De beveiliger trok zijn wenkbrauwen op. ‘Wat is dit? Beweegt de tas?’ Hij maakte de rits van de rugzak open. Floep! Daar kwam het teddybeerhoofdje van onze hond eruit.

De beveiliger keek naar Teddy. Teddy keek terug met zijn zwarte kraaloogjes. Al zijn collega’s kwamen even kijken. Dit hadden ze nog nooit gezien. ‘OK,’ zei de beveiliger lachend. ‘Maar hij blijft wel in de tas.’ Zo zat Teddy negentig minuten lang als enige hond van Curaçao legaal naar het WK voetbal te kijken. Op de rug van zijn grote held.

Lees verder onder de advertentie

Meer lezen over de avonturen van Judith op Curaçao? Je vindt haar andere columns hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail