Beeld: Marlon van Efferink Fotografie
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Het was eindelijk zo ver. Na meer dan een jaar columns schrijven voor Kek Mama, zou ik eindelijk mijn mede-columnisten gaan ontmoeten. En boven alles: mijn rots in de branding, online redacteur Elsemieke. Ik was in mijn nopjes.
Er waren al meerdere coverlanceringen en lunches aan me voorbijgegaan — kind ziek, kantoorverplichtingen — maar nu ging het gebeuren. Maanden van tevoren had ik oppas geregeld. Mijn outfit in bijpassende dresscode lag al een week klaar. Daar ging ik. Op naar Utrecht.
Uit angst om voor de zoveelste keer te laat te komen, vertrok ik absurd vroeg. Daardoor gebeurde het onvermijdelijke: ik was als eerste. Vanaf de parkeerplaats was het nog tien minuten lopen naar het restaurant. Onderweg zag ik twee knappe vrouwen zeulen met Kek Mama-tassen. Een van hen bleek Elsemieke! Mijn hart maakte een sprongetje.
Met zijn drieën liepen we verder naar het pannenkoekenrestaurant, waar ik op mijn gemak plaatsnam en Elsemieke en Heather direct weer rechtsomkeert maakte. Nieuwsgierig keek ik toe hoe een complete vrachtlading goodies werd uitgeladen: sporttassen, koffieautomaten, manicuresets, verzorgingsproducten, suède tassen. Mijn ogen begonnen te glimmen. Was dit allemaal… voor ons?
Pas toen iedereen bezweet stond uit te puffen, bedacht ik me beschaamd dat ik misschien ook mijn hulp had kunnen aanbieden.
Ik hoopte in ieder geval een betere eerste indruk achter te laten bij mijn mede-columnisten. Ik was zenuwachtig en had me grondig voorbereid. Alle social media van Kek Mama had ik doorgespit — Facebook, Instagram, LinkedIn — foto’s bekeken van eerdere brunches en uiteraard hun columns gelezen. Ik stelde me zo voor dat ik hierdoor zeer betrokken, professioneel en collegiaal zou overkomen. In gedachten gaf ik mezelf een schouderklopje voor mijn toewijding. Dit was een fout.
Terwijl de columnisten binnendruppelden, probeerde ik enthousiast het ijs te breken. Alleen door de zenuwen haspelde ik al mijn zorgvuldig vergaarde kennis door elkaar. Ik vroeg aan drie columnisten of ze verloskundige waren (nee), aan één of ze bij TMF had gewerkt (ook nee) en zei tegen Elsemieke dat ze een stuk langer was dan ik had verwacht. Ze glimlachte vriendelijk, maar kon begrijpelijkerwijs weinig met die informatie.
Ik besloot een laatste kans te wagen bij een nieuwe columnist die zich bij het gezelschap voegde. “Hee, jij bent toch psychiater?” Het klopte, en ik onderdrukte een triomfantelijke glimlach. Al die voorbereiding had zijn vruchten afgeworpen. Tot ze me geschrokken aankeek: “Hoe weet jij dat eigenlijk? Ik probeer het schrijven zo veel mogelijk te scheiden van mijn werk.”
Ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. Koortsachtig probeerde ik te reconstrueren waar ik die informatie vandaan had gehaald. LinkedIn? Instagram? Een interview? Was ze misschien ooit ergens in getagd?
Ik begon me te verontschuldigen en probeerde haperend te overtuigen dat ik écht geen stalker was, maar hoorde zelf hoe ongeloofwaardig dit klonk. Gelukkig bleef zij opvallend relaxed.
Vervuld van gêne richtte ik me snel weer op het bord met pannenkoeken. Dat bleek leeg. Dus wisselde ik geluidloos mijn lege bord om met het volle bord van mijn collega’s naast me, die diep in gesprek waren.
Het einde van de lunch kwam in beeld en de laatste foto’s waren genomen. Ik begaf me weer richting de auto. Aan mijn schouders hingen kilo’s goodies. De felle lentezon brandde op mijn rug. Het zweet parelde op mijn voorhoofd. En in mijn hoofd herhaalde zich alle gênante taferelen van die middag. Columnist zijn is hard werken.
Benieuwd naar meer columns van Bernike? Je vindt ze hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Van realityster en feestbeest naar vader, ondernemer en professioneel bokser: Dave Roelvink (30) heeft de afgelopen jaren een flinke verandering doorgemaakt.
