Anouk: ‘Omdat het vriendinnetje van mijn kleuter alles mag, lijk ik een hele strenge moeder’

column anouk Eigen beeld
Anouk
Anouk
Leestijd: 4 minuten

Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.

Lees verder onder de advertentie

Laat ik voorop stellen dat ik totaal geen strenge ouder ben. Alleen al omdat ik soms te lui en gemakzuchtig ben om de meiden op tijd naar bed te sturen of om hun schermpje af te pakken. Mijn dochters krijgen dan ook veel vrijheid. Dat betekent natuurlijk niet dat ze alles mogen. De middelste dochters hebben daar niet zo’n probleem mee. De jongste en de oudste voelen zich daarentegen meer uitgedaagd om van een ‘nee’ een ‘ja’ te maken. In hun ogen is hun meest overtuigende en winnende argument dat hun vriendinnen het wel mogen. Tsja, en als ik dan niet overstag ga, ben ik natuurlijk de niet-leuke moeder.

Lees verder onder de advertentie

Op hol geslagen paard

Mijn kleuter wil momenteel alles wat haar vriendinnetje heeft en doet. Haar vriendinnetje heeft een broertje, dus wil mijn kleuter ook een broertje. Sorry schat, dat zit er niet in. Al zou ik het willen, het lijkt me inmiddels wel duidelijk dat ik geen jongetjes kan baren. Haar vriendinnetje heeft een pony (in haar haar; niet een paard), dus wil mijn kleuter ook een pony. Iedere dag trekt ze haar haarspeldje eruit en kamt ze haar haren woest naar voren. Voor de duidelijkheid: het lijkt niet op een pony, ze lijkt dan eerder een op hol geslagen paard (toch nog een paard dus).

Lees verder onder de advertentie

Nu schijnen in Nederland sinds een tijdje de eerste zonnestralen. Best lekker, maar nog ver verwijderd van een hittegolf. Toch kleedt haar vriendinnetje zich eerder voor een stranddagje aan de Costa del Sol dan voor een normale schooldag. Terwijl het kwik nog maar nauwelijks de 16 graden aantikte, kwam haar vriendinnetje in een kort spijkershortje en topje naar school. De dag erna in een zomerjurkje, daarna met slippertjes aan en ga zo maar door. Haar moeder zei: “Tsja, ze wil het zelf.”

Strijd

Dat is natuurlijk helemaal prima, maar bij mij thuis vind ik wat ik wil nog net wat belangrijker dan wat mijn kinderen willen. Als het namelijk aan mijn kleuter ligt, zou ze iedere dag als Elsa verkleed gaan naar school op een rendier. Dat gaat natuurlijk niet gebeuren, alleen al omdat we geen rendier hebben.

Lees verder onder de advertentie

Maar goed, nu het vriendinnetje iedere dag haar zomergarderobe showde, heb ik iedere dag strijd gehad met mijn kleuter over haar kleding. Mijn kleuter wilde ook met blote benen naar school, zonder jas, in een zomerjurkje en met sandalen. Mijn kleuter vond het onbegrijpelijk dat ze dat niet mocht. Omdat haar vriendinnetje dus alles mag, lijk ik een hele strenge moeder.

Uiteindelijk heeft het probleem zich zelf opgelost. Toen mijn man mijn kleuter naar school bracht, had ze boos haar jas op de grond gegooid en weigerde ze die mee naar binnen te nemen. Einde van de schooldag biechtte ze op dat ze het erg koud had gehad die dag. Het is dus soms zo gek nog niet om de wil van je kinderen te volgen. Dan ondervinden ze zelf of het een goede keuze was of niet. Mijn kleuter laat mij nu zonder problemen weer haar kleding kiezen, want die ‘frozen Elsa look’ heeft ze toch maar laten gaan.

Lees verder onder de advertentie

Meer columns van Anouk en haar vier meiden lees je hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail