Anna met Emma
Anna (30) is getrouwd met Tim (30) en samen hebben ze drie dochters: Emma (4) en de tweeling Olivia en Charlotte (5 maanden). Met een vleugje humor en sarcasme schrijft ze over het dagelijks leven hoe je jezelf niet verliest in het moederschap.
“De ouders van twee op de tien kinderen gaan uit elkaar. Volgens het CBS gaat ongeveer 30 procent van de stellen uit elkaar nog voordat een kind drie jaar is. Dit percentage is alarmerend: wat gaat er mis?
In het algemeen zijn er een aantal redenen, zo heb ik mij ingelezen: de ouders zijn moe en hebben minder tijd voor elkaar, minder aandacht en hebben meer ruzie, minder fysiek contact en alles draait om het kind. Het is een behoorlijke uitdaging voor de stellen die al langere tijd samen zijn en voor de stellen die na een korte tijd samen een kind krijgen al helemaal. Persoonlijk vind ik dat het feit dat de vrouw na 12 weken weer moet gaan werken ook niet per se bijdraagt aan je geluk en ontspanning binnen de relatie met een newborn.
Ik wil niet alles over één kam scheren, maar toch ga ik het zeggen: ik denk dat dit percentage veel lager zou kunnen zijn als mannen meer empathie toonden. Als vrouw maak je veel mee – mentaal en lichamelijk. En na de bevalling stopt dat werk niet, het gaat door, want nu heb je een volledig nieuw mensje om voor te zorgen. En wat dacht je van de borstvoeding? Mooi, natuurlijk, goed voor je baby – absoluut. Maar het kan ook ellendig, uitputtend, pijnlijk en slopend zijn. De fysieke en emotionele uitputting in deze periode kan enorm overweldigend zijn. Grote waardering voor mannen die, naast hun fulltime baan, ’s nachts opstaan voor de baby en veel doen om mama te ontzorgen.
Lees ook – 10x zo kun je als partner helpen tijdens de kraamweek, volgens een vader
De diepste buiging gaat naar mijn eigen man, die me elke dag laat geloven dat hij een echte Iron Man is, met alles wat hij redt op een dag: zijn werk, de kinderen, en mij. Een kleine kanttekening: fysieke hulp is niet voldoende, ook al zijn we hier enorm dankbaar voor, emotionele steun weegt het zwaarst. Vrouwen zijn erg gevoelig na de zwangerschap (ook al zeggen sommigen van niet, dat ben je wel, want dan is niet je koele koppie in charge, maar een groepje hormonen die tijd nodig heeft om terug te gaan naar de initiële staat). Het is net alsof je aan het rijden bent met drie glazen wijn op – het lijkt erop dat dit prima kan, maar je ziet de realiteit niet.
Ik begrijp volledig dat vrouwen in deze toestand sneller flippen, vaker vervelend zijn naar hun man, stress ervaren, geen behoefte hebben aan fysiek contact of snel geïrriteerd raken. Het is aan de man om haar hierin te ondersteunen, te begrijpen dat dit tijdelijk is en dit ook te benadrukken. De vraag ‘Wat kan ik doen om je te helpen?’ doet wonderen. Wanneer de man in plaats van steun extra druk uitoefent, kan dit bij de vrouw tot een schuldgevoel leiden.
Lees ook – Uitgeput, snel geïrriteerd en niet jezelf? Misschien ligt het aan je hormonen
“Ik kon niet wachten totdat mijn man thuiskwam van zijn werk, en als hij er dan was, flipte ik over iets heel simpels”
Na de geboorte van onze eerste dochter hadden wij veel ruzie. Ik was doodmoe en uitgeput. Continu borstontsteking, weinig slaap, en onze dochter sliep overdag slechts een paar keer een kwartiertje, terwijl ik haar hiervoor een uur lang had zitten wiegen. Ik kon niet wachten totdat mijn man thuiskwam van zijn werk, en als hij er dan was, flipte ik over iets heel simpels. Wij deden alles samen, dus het was nooit een discussie dat hij niet hielp. Maar omdat we allebei uitgeput waren, ontstond er snel ruzie; daar was niet veel voor nodig.
In de loop van de tijd leerden wij veel en begonnen we veel met elkaar te praten en te discussiëren om tot een compromis te komen en kleine dingen te elimineren waar we ruzie over hadden. We onderzochten waar onze meningsverschillen lagen en werkten daaraan, uiteindelijk hadden we een gezamenlijk doel en het leek toch dat we tegen elkaar speelden in plaats van in een team.
Lees ook – ‘Ik wil geen ruzie waar de kinderen bij zijn, maar het gebeurt toch’
Buiten dat we alles met elkaar bespraken, waren we allebei bezig (en nog steeds) met onze eigen ontwikkeling. Zo hebben we veel boeken gelezen (niet per se dezelfde, maar we deelden en bespraken altijd inzichten met elkaar). Ik heb een cursus gedaan in NLP, wat mij heeft geholpen om veel beperkende overtuigingen los te laten. Nee, er volgt geen ‘En nu zijn we het perfecte koppel en hebben nooit ruzie’. Wij slapen nog steeds regelmatig met een kind tussen ons in, zijn vaak moe door slaapgebrek, en zijn al heel lang niet op date geweest met zijn tweeën. Maar we zijn wel één team en het is toch een stuk makkelijker om te winnen wanneer je voor elkaar bent en niet tegen elkaar.”
Volg Anna’s avonturen op Instagram
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Veel mensen denken bij een goede opvoeding meteen aan liefde, aandacht of de juiste middelen. Maar uit nieuw onderzoek van Harvard University komt een andere factor naar voren die opvallend veel invloed heeft op de ontwikkeling van kinderen.
Fantastisch babynieuws! Jennifer Hoffman is bevallen van een dochtertje. Op Instagram deelt de 45-jarige actrice de eerste foto van het meisje en laat ze weten dat hun gezin nu compleet voelt.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: we zijn toch allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Romée en Johnny.
Je ligt elke maand krom om wat spaargeld opzij te zetten voor je kinderen, blijkt je vriend die centjes op te maken aan pokeren.
Voor veel vrouwen is een zwangerschap een periode vol blijdschap, spanning en verwachting. Maar voor Jennifer Hoffman kwam daar ook iets anders bij kijken: het gevoel dat ze zich moest verantwoorden voor haar leeftijd.