Fotografie: Olga Esser
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, peuter (3) en baby (7 maanden) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over: internationale vrouwendag en een feministische moeder zijn.
Feminisme gaat over gelijkheid. Ben je voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen? Dan ben je een feminist. Als moeder van twee dochters ben ik me zeer bewust van ongelijkheid van vrouwen in Nederland en noem ik mezelf een feministische moeder. Women_Inc zette dit weekend voor internationale vrouwendag nog even de cijfers op een rij waarom strijden voor gelijkheid nog steeds héél hard nodig is.
41% van de vrouwen is financieel afhankelijk van haar partner of de overheid. De diagnosetijd voor endometriose is gemiddeld zeven tot tien (!) jaar. Mannen verdienen gemiddeld 12% meer salaris per uur dan vrouwen. Elke acht dagen wordt er in Nederland een vrouw vermoord door femicide. Een op de acht mensen die menstrueren konden in het afgelopen jaar geen menstruatieproducten betalen. Das niet niks toch?
Ik hoop dat als wij nu strijden voor gelijkheid dat die dingen veranderd zijn voor mijn dochters als zij volwassen zijn en de arbeidsmarkt betreden. Dat ze hetzelfde salaris krijgen aangeboden als een man tijdens hun eerste baan, omdat ze allebei evenveel ervaring en dezelfde kwaliteiten hebben. Dat als ze met de Nederlandse zorg in aanraking komen en ooit medicatie nodig hebben, die niet meer is gebaseerd op een onderzoek dat alleen is gehouden onder mannen, waardoor de kans op te hoge dosis vrij groot is. Ik hoop dat mijn dochters de keuzevrijheid hebben om carrièretijger te worden, thuisblijfmoeder of geen kinderen te nemen zonder commentaar van de maatschappij en de goegemeente.
Ik hoop dat ze inzien dat hun ouders bij één van de eerste generaties hoorde, waarbij ouders allebei vier dagen werken en allebei één papa- of mamadag hebben. Dat ze proberen een gelijkwaardige rolverdeling in zorgen en werken na te streven. En dat ze terugkijken op een warm gezin om in op te groeien, maar ook een vader hadden die naast zijn werk de was opvouwt, kookt en voor ze zorgt als ziek zijn. En een moeder die naast zorgen ook haar werkambities achterna ging, zich ontwikkelde met cursussen en goed voor zichzelf zorgde in plaats van zichzelf op de laatste plaats te laten bungelen. Dat als zij ooit mama (willen) worden een gelijkwaardige rolverdeling in een gezin de normaalste zaak van de wereld is.
We hebben al grote stappen gezet, maar we zijn er nog niet. Als je bedenkt dat in Nederland in de jaren ’50 een vrouw nog handelingsonbekwaam werd als ze trouwde. Dat betekende dat ze vanaf toen niet meer mochten werken, gehoorzaam moest zijn aan haar man, geen eigen bankrekening mocht hebben en wettelijk gezien niks te zeggen had over haar eigen kinderen. Deze wettelijke regels bestond in Nederland tot 1958 (!). Dat is slechts 67 jaar geleden. Als je ziet hoeveel er kan veranderen in slechts 67 jaar tijd hoeveel meer vrijheden vrouwen anno 2025 hebben, dan heb ik hoop en ben ik positief, maar ik ben niet naïef.
De populariteit van rechtse en conservatieve politieke partijen maken me soms angstig. De BBB en ChristenUnie die een motie indiende om registratieplicht voor de reden waarom je een abortus laat uitvoeren. Ik schrik daar van, we gaan toch niet terug naar 1958? De motie mag dan wel deze week verworpen zijn, maar alleen het voorstel al dat vrouwen zich moeten verantwoorden waarom ze een abortus willen laten uitvoeren laat mij zien dat we scherp moeten blijven. De rechten en vrijheden van vrouwen staan onder druk. Wereldwijd, in Amerika en in Nederland, dus en ook voor jou en mijn dochters. We moeten kritisch, alert, waakzaam en hoopvol blijven voor onszelf, onze dochters en de toekomstige generaties. En daarom ben ik een feministische moeder.
Meer columns lezen van Marloes? Bekijk ze hier.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
Een drankje op z’n tijd, moet kunnen toch? Dat vindt Gioia ook heus wel, maar dat haar vriend nog geregeld kacheltje lam thuis komt na een avondje stappen, begint haar steeds meer tegen te staan.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Sommige mannen maken op Moederdag een uitgebreid ontbijt op bed met croissantjes, cadeautjes en zelfgemaakte knutsels van de kinderen. Andere mannen realiseren zich pas op zondagochtend rond half elf dat het überhaupt Moederdag is en proberen daarna in pure paniek hun relatie te redden.
