Fotografie: Olga Esser
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, peuter (3) en baby (7 maanden) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over: hoe een zieke peuter zorgt voor het terugschieten in vaste rolpatronen.
“De peuter is ziek. En goed ziek ook, want ze heeft eerst onze bank ondergekotst en vervolgens ook nog haar eigen bed. Dus eerst ben ik gaan uitvogelen hoe je kotsvlekken uit een velours bank haalt. Tip van flip: baking soda is your best friend. Vervolgens was mijn Google zoekopdracht: ‘Kan een kussen met vastgekoekt braaksel in de wasmachine?’ Antwoord van Google: nee beter eerst uitspoelen en dan pas op een grondig wasprogramma.
En dus sta ik op vrijdagochtend 8.00 uur in de badkamer de kussensloop en kussen van mijn peuter uit te spoelen en te bekijken wat ze die dag daarvoor heeft gegeten. De details van haar menu zal ik voor me houden, want ik ging tijdens dit klusje zelf ook bijna over mijn nek.
Door het badkamerraam hoor ik buiten mijn vriend en de peuter in de sneeuw spelen. Toen bleek dat er sneeuw was gevallen die ochtend, was de peuter namelijk opeens een stuk minder ziek. En mijn vriend vond ook dat ze best ”heel eventjes” mee naar buiten kon om zijn auto sneeuwvrij te maken, voordat hij naar z’n werk ging. En dus zie ik ze sneeuwballen naar elkaar gooien en samen dikke pret maken als ik door het badkamerraam naar buiten kijk.
Ik vind het leuk om ze samen zo’n plezier te zien hebben, maar toch komt ook de gedachte in m’n hoofd: waarom sta ik hier de stukjes kots van een kussensloop te schrapen en speelt mijn vriend buiten in de sneeuw met de ‘zieke’ peuter? Waarom vallen we nu weer in het stereotype rolpatroon van mama doet de was (en ruimt de gore troep op) en papa leidt de peuter af van ziek zijn en gaat buitenspelen in de sneeuw?
Voordat ik mezelf helemaal zit op te eten waarom dit gebeurt, bedenk ik me: maar wil ik ruilen? Wil ik nu de ‘vaderrol’ en om 8.00 uur buiten in de vrieskou de auto sneeuwvrij maken en met mijn dochter buiten in de sneeuw spelen? Nee. Ik heb een grafhekel aan kou en ik ben geen ochtendmens, dus voor geen goud dat je mij met -1 naar buiten krijgt in de ochtend. Zelfs niet als ik dan niet het kussen met kots van mijn dochter hoef uit te spoelen.
Dus vind ik het erg dat we in een cliché rolpatroon vallen en ik de schoonmaken-en-wassen-taak op me neem? Nee eigenlijk niet. Mijn vriend en ik werken allebei vier dagen en we streven naar een gelijkwaardige rolverdeling in zorg en huishouden wat best goed lukt. Maar als je er allebei oké mee bent, is het soms ook niet erg om in die vaste rolpatronen te vallen. If it works, it works.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
