Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke, moeder van twee zoontjes (3 en 1) en redacteur bij Kek Mama, heeft haar roeping in het moederschap gevonden en probeert er als eersteklas chaoot, met ook nog een enorm slaaptekort, wat van te maken.
“Het valt niet te ontkennen, dus ik geef het maar gewoon toe: ik ben een kerstgekkie. De lichtjes, de gezelligheid, de overload aan chocola, de kerstboom optuigen, cadeautjes kopen en krijgen, echt, I luv X-mas. Ik moet zeggen dat het hem voor mij meer zit in de aanloop naar de kerstdagen toe. De kerstdagen zelf zijn vooral erg druk en chaotisch.
Hoe dan ook: ik hou van kerst. En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn absolute guilty pleasure: kerstmuziek. Half oktober hou ik het niet meer. Dan moet het aan. Ik weet het, de meeste mensen gruwelen ervan. Ik heb een eigen playlist op Spotify gemaakt met maar liefst 25 uur aan kerstliedjes. De lijst is genaamd X-MAS BITCHESSSS. Hier hebben mijn collega’s om in een deuk gelegen, maar ze gaven ook direct toe: deze lijst is echt top. Vijfentwintig uur aan kerstmuziek, die lijst is echt mijn levenswerk. Waanzinnig.
Ook een hysterische kerstboom kan natuurlijk niet ontbreken. Die moet van mijn vriend – correctie, verloofde – wachten tot half november, maar hij gaat zéker op vóór de Sint komt, hallo?! Ik ga toch zeker niet die hele boom optuigen voor drie weken? Het maakt T allemaal weinig uit, dus ik ga helemaal los met roze eenhoorns en glittersterren. Dit jaar wilde ons oudste zoontje graag helpen met het optuigen van de boom. Super schattig en gezellig, maar ik zou liegen als ik niet even mijn kerstboom-optuig-perfectionist aan de kant moest zetten, omdat het nu natuurlijk helemaal niet ging zoals ik het zelf zou doen. Ach ja. Alles voor de peuter.
Zo rond eind september komt de gedachte alweer op: is het te vroeg voor kerstmuziek?
Kerstfilms: maak me ervoor wakker. De voorspelbaarheid, de cheesiness, ik hou ervan. Films waarvan je al precies weet hoe het gaat eindigen als je begint met kijken, dat zijn de beste. Of die films die je al een triljoen keer hebt gezien – Love Actually, anyone? – en waarvan je dus elke scène al uit je hoofd kent. Ze ontmoeten elkaar in een kerst setting – gelukkig is één van de twee vaak weduwe(naar) en de ander verlaten, dat komt de voorspelbaarheid ten goede – ze vinden elkaar leuk, het gaat ergens fout en het lijkt niet goed te komen, maar het komt toch goed. En dan kan ik weer met een gerust hart gaan slapen. Echt, ik hou ervan.
Na kerst val ik altijd in een gat. Oud en Nieuw vind ik namelijk helemaal geen reet aan, omdat ik toch altijd een beetje in de val trap dat er met de jaarwisseling ineens op wonderbaarlijke wijze van alles verandert en vooral verbetert in m’n leven. Dat is natuurlijk niet zo, dat weet ik ook heus wel, maar het is toch altijd even een teleurstelling. En we winnen ook nooit wat met ons Oudejaarslot.
Daarbij zijn januari en februari natuurlijk gewoon met afstand de kutste maanden van het jaar. Sorry voor iedereen die dan jarig is, maar echt, niemand heeft er zin in. De kerstboom staat dan ook al zo lang dat hij me toch in de weg begint te staan, dus die ruimen we uiterlijk half januari weer op. Daarmee verdwijnt ook m’n levensvreugde – excuseer de dramatisering. Pas in maart kom ik uit m’n winter slumber, wanneer de dagen weer langer worden en het langzaam lente wordt. Dan zie ik zelf de lichtjes weer, ook zonder kerstlichtjes. Ik ben ook dol op de lente en de zomer, dat zijn mijn lievelingsmaanden. Maar zo rond eind september komt de gedachte alweer op: is het te vroeg voor kerstmuziek?”
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Sommige momenten maken je in één klap een stuk ouder, maar dan wel op de allerleukste manier. Jörgen Raymann krijgt er binnenkort in elk geval een nieuwe titel bij: opa.
