Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik interview BN’ers voor mijn werk. Bijna iedere week spreek ik er wel eentje. Het blijft gekkig om ze op te bellen. Stemmen die ik normaal gesproken alleen op televisie hoor, komen dan ineens uit mijn telefoon. En ze vertellen de gekste dingen, die BN’ers.
Zo vertelde een nieuwslezer eens dat hij geld bespaarde door nooit meer af te vegen na het plassen. ‘Mannen hoeven dat niet te doen’, zei hij. Hij bracht het bij wijze van tip. Nu interviewde ik hem voor een vrouwenblad, dus ik schreef het niet op. Niet in de laatste plaats omdat ik zijn imago niet wilde besmetten met zulke onhygiënische feitjes. Zelf kon ik nooit meer met dezelfde blik naar het nieuws kijken. Dat wilde ik de lezers niet aandoen.
Met een bekende presentator keuvelde ik eens over zijn culinaire voorliefdes toen hij plots opmerkte dat hij winderig wordt van pittig eten. ‘Maar schrijf dat maar niet op’, zei hij snel. Waarschijnlijk had hij ooit een peperdure mediatraining gevolgd en moest hij daar ineens aan denken. Ik kan me zo voorstellen dat een belangrijke regel van die mediatraining is: vertel redacteuren nooit waar je winderig van wordt. En als die regel nog niet bestaat, dan maak ik me er bij deze hard voor.
Ik vraag BN’ers ook geregeld naar hun belangrijkste levenslessen. ‘Nee leren zeggen’, krijg ik dan vaak te horen. Ik heb inmiddels de conclusie getrokken dat de overgang van N’er naar BN’er gepaard gaat met veel aanvragen voor van alles en nog wat. En dat iedere BN’er zich op een gegeven moment realiseert dat het niet bevorderlijk is voor je carrière of je gemoedstoestand om continu van duikplanken te springen of hondenvoer aan te prijzen.
Ik schrijf dus regelmatig over BN’ers die hun autonomie teruggrijpen en hoe heldhaftig en ontroerend dat ook mag zijn, ik denk dat het zich nu tegen mij keert. Ik vermoed dat mijn dochter (1) er iets van heeft opgepikt. Misschien heeft ze het gehoord, misschien heeft ze een tijdschrift in haar knuistjes gekregen en op miraculeuze wijze woorden tot zich genomen. Ik weet niet hoe het is gebeurd, maar ze heeft de levenslessen van BN’ers geïmplementeerd. En ik heb het niet over dat afvegen. Dat deed ze sowieso al niet.
Mijn dochter zegt nu ‘nee’. Ik was op de hoogte van het feit dat die fase ooit zou aanbreken, maar mij was ‘twee is nee’ beloofd. ‘Een is nee’ dat klinkt niet. Ik ben beduveld. Ik wil mijn geld terug. Nu is het natuurlijk goed dat mijn dochter haar grenzen aangeeft. Dat juich ik toe. Er is alleen moeilijk mee te werken.
Rosie, ga je mee? NEE! Blijf je dan hier? NEE!
Rosie, wil je de roze of blauwe schoenen aan? NEE!
Rosie, ben je klaar met eten? NEE! Ga je dan nog verder eten? NEE!
Rosie, vind je mama lief? NEE! Ga je mama ooit weer lief vinden? NEE!
Denk je dat het, ondanks alle toestanden op politiek, economisch en stikstoffelijk vlak, ooit nog goed komt met de wereld? NEE!
Zonder blikken of blozen verpulvert ze dromen en mogelijkheden, met slechts dat ene woordje. Ik vrees dat het mijn ondergang wordt. We hadden haar ook nog andere woorden geleerd, zoals ‘mama’, ‘papa’, ‘bal’ en -godbetert- ‘ja’, maar dat lijkt er allemaal niet meer toe te doen.
Ze had die wijze les van BN’ers tot haar levensmotto verheven. Had ze er maar iets anders uitgehaald, uit die interviews. Al schuwt ze voor de rest van haar leven pittig voedsel, uit angst voor scheten. Daar zeg ik geen nee tegen. Op persoonlijk en stikstoffelijk vlak.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar eerste boek met eerlijke verhalen over het ouderschap verschijnt begin 2025. Volg haar momlife tot die tijd via Instagram.com/tarastokdijk.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.