Fotografie: Paulien van Beusekom
Mijn dochter (1,5) heeft een nieuwe obsessie: mandarijnen. Als moeder vond ik dat een prettige ontwikkeling. In mandarijnen zitten namelijk vitaminen en mineralen. In het begin juichte ik deze obsessie daarom toe. Daar ben ik vanaf vandaag mee gestopt. Mijn dochter had namelijk voor 10 uur ‘s ochtends al vijf mandarijnen op.
Ze is er ook vrij dwingend over, die mandarijnen. Ze kan het woord niet uitspreken, maar met gebaren en hoge, schelle geluiden zeer goed kenbaar maken dat ze er een wil. En dat ze die liever gisteren dan vandaag gepeld en gesneden in een bakje overhandigd had willen krijgen. Toen ik vandaag na de vijfde mandarijn besloot dat het wel welletjes was, werd me met even hoge, schelle geluiden kenbaar gemaakt dat dit besluit niet werd gewaardeerd.
Ik maak me zo’n 15% zorgen om de overmatige mandarijnenconsumptie van mijn dochter. Die 15% bestaat bijna geheel uit de angst om hier zelf failliet aan te gaan. Een blauwe bessenobsessie zou beslist mijn financiële ondergang betekenen. Maar om haar dieet maak ik me 0% zorgen. Dat zit zo: anderhalfjarigen zijn heel wispelturig. Het kan zomaar zijn dat ze morgen een ontzettende afkeer tegen mandarijnen heeft.
Het is al vaker gebeurd. Zo reageerde ze ooit op doperwten alsof het ‘t lekkerste was dat ze ooit heeft gegeten. Wij lieten direct vrachtladingen aanvoeren, want dat is wat je doet als je kind iets met vitaminen accepteert. De volgende dag moest ze ervan kokhalzen.
Rosie mag nu een half jaar met de pot mee eten, maar haar eetpatroon is me nog steeds een raadsel. Natuurlijk weet ik wat haar eetpatroon zou moeten zijn, maar de ene dag eet ze alsof ze Frans Bauer bij de Chinees is en de andere dag gaat er geen hap in. Tekst en uitleg geven is nog niet haar sterkste punt, dus ik heb vaak geen flauw idee waarom er wel of niet gegeten wordt.
Die vitaminen en mineralen ben ik trouwens ook minder serieus gaan nemen. De afgelopen weken ben ik namelijk getroffen door ieder virusdeeltje dat zich ergens in de neusholte van een peuter op de kinderopvang bevond en door mijn dochter mee naar huis werd genomen. Mijn vriend is precies nergens door getroffen. Belachelijk oneerlijk, want ik ben altijd heel erg bezig met het nuttigen van vitaminen en mineralen en hij vooral met het nuttigen van snacks. Dat hij overduidelijk een betere weerstand heeft dan ik, daar heb ik dan ook behoorlijk de pest in.
Ook heb ik geleerd dat het nuttigen van twaalf mandarijnen op een dag het ziek worden ook niet tegenhoudt. Dat is gebleken uit wetenschappelijk onderzoek, uitgevoerd door mijn dochter.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap’ is nu te pre-orderen via Uitgeverijseptember.nl.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien zonder Google, zonder appjes van je moeder (“Waar ben je?!”) en zonder dat er meteen een volwassene insprong als het lastig werd, het voelt inmiddels bijna nostalgisch. Toch zit er in die ogenschijnlijk simpele jeugd iets waar we nu massaal naar terugverlangen. Want juist in het zelf uitzoeken, aanklooien en soms keihard falen groeide […]