Niks eindeloos gedoe, gewoon superkort je gezicht masseren en je kunt er weer tegenaan.
Hoe het werkt? Kwestie van de volgorde van deze plaatjes aanhouden en klaar ben je.
1. Smeer de creme eerst op de grotere delen van je gezicht, zoals je wangen, neus, kin en voorhoofd. Smeer van binnen naar buiten.
2. Leg je vingertoppen naast je neusvleugels, strek ze uit over je jukbeenderen en adem diep in en uit. Je huid krijgt dan lekker veel zuurstof.
3. Leg je duimen onder je kin en druk beide kanten drie keer aan. Haal daarna diep adem.
4. Leg twee vingertoppen naast je neusvleugels en druk beide kanten drie keer aan. Haal daarna diep adem.
5. Veeg met je vingertoppen over allebei je jukbeenderen en adem diep in.
6. Leg je duimen onder je kaken, druk drie keer aan en adem diep uit.
Deze mini-massage kregen we getipt van Vichy. Zij hebben net een fijn nieuw product: Slow Âge. Deze lekkere crème gaat huidveroudering in een vroeg stadium tegen. Van lijntjes tot rimpels, van huidverkleuringen tot donkere vlekken en minder volume en veerkracht. Je huid wordt goed gehydrateerd en beschermd, want er zit ook een beschermingsfactor tegen UV-straling in. Je kunt hier gratis een sample aanvragen.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
