Elke week vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Sylvana is getrouwd met Daphne en moeder van Lianne (4) en Fee (2).
Het was weer zo’n dag. Zo’n dag dat Lianne nergens zin in had, op alles ‘nee’ zei en bij het minste geringste in een driftbui belandde. Normaal kon ik voor deze peuterperikelen het geduld wel opbrengen, maar die dag vierden we de eerste verjaardag van onze jongste dochter en moesten er nog tassen vol boodschappen in huis gehaald worden. Omdat Daphne ’s ochtends door haar werk werd opgepiept, ging ik met Fee in de draagdoek en Lianne in de buggy richting de supermarkt. Maar we waren de straat nog niet uit of Lianne gilde dat ze wilde lopen. Ik had mezelf voorgenomen om die ochtend zoveel mogelijk mee te buigen met Lianne. Misschien niet de beste opvoedtechniek, maar dan was de kans op een hysterische bui tenminste het kleinst. Dus zo gezegd, zo gedaan: kind uit de wagen en gaan.
Om de haverklap stopte Lianne om naar de krioelende mieren te kijken, grassprietjes te tellen of takken op te rapen. Leuk voor een keer of drie, maar toen ik merkte dat we er al een kwartier over deden om de straat uit te komen (en ze keer op keer een grote mond gaf als ik zei dat ze mee moest komen), raakte mijn geduld op: ik trok Lianne aan d’r arm omhoog en riep dat ze moest luisteren.
Lees ook Deze partijtjes liepen uit op een drama: ‘Na een half uur zat ik al op de Eerste Hulp’ >
Een oorverdovend gebrul volgde. Lianne greep naar haar armpje en wilde ‘m niet meer bewegen. Toen wist ik: dit is foute boel. Ik liep direct weer richting huis.
Godzijdank was Daphne net thuisgekomen en kon ik met Lianne naar de Eerste Hulp. Met het schaamrood op de kaken vertelde ik wat er was gebeurd. Vervolgens werd mijn vermoeden bevestigd: Lianne had een zondagsarmpje. De arts stelde Lianne gerust, maakte een paar vreemde bewegingen met haar arm en wonder boven wonder schoot de elleboog weer op zijn plek. De pijn was vrijwel meteen verdwenen en Lianne glimlachte alsof er niets was gebeurd. Toch verplaatsten we Fee’s verjaardag nog een dagje om bij te kunnen komen. En ik? Ik heb me wekenlang schuldig gevoeld. Benieuwd naar meer ‘Dat ging ff mis’-verhalen? Je leest ze elke maandag op Kekmama.nl.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.