Lotte: ‘Mijn man neemt me kwalijk dat ik van hem eiste dat hij zijn droombaan zou afslaan’
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: Jessie (28) weet niet wat ze moet doen nu er een man is aangenomen bij de kinderopvang van haar dochter.
Jessie (28): “De kinderopvang waar mijn 3-jarige dochter heengaat, kampt al een hele tijd met personeelstekort. Heel vervelend, want daardoor zijn er al meerdere keren dagen uitgevallen. Dan kregen we ’s ochtends vroeg het bericht dat er door ziekmeldingen onvoldoende medewerkers waren en ons kind die dag niet naar de opvang kon. Erg stressvol, want zie lastminute nog maar iets met je werk te regelen. Ook zijn er regelmatig invallers. Vaak hele lieve vrouwen, maar toch is het niet fijn, want mijn dochter moet altijd ontzettend wennen aan nieuwe gezichten. Afscheid nemen gaat altijd goed bij haar vaste juffen, maar als er een invaller is, huilt ze tranen met tuiten.
De opvang heeft al die tijd vacatures uitstaan om nieuw personeel te werven. Natuurlijk hoopten we dat er snel nieuwe, vaste gezichten zouden worden aangenomen, zodat uitval minder vaak voorkomt. Vorige week kregen we het bericht dat er maar liefst drie nieuwe mensen bij komen, waarvan er twee op de groep van mijn dochter komen te staan. Hartstikke fijn natuurlijk, alleen schrok ik behoorlijk toen ik las dat een van hen een man is.
Ik probeerde het nare gevoel direct los te laten. Ik vond het eigenlijk niet kunnen, een slecht gevoel bij iemand hebben puur en alleen omdat het een man is. Toch bleef het. Ik lag er zelfs ’s nachts over te malen. Ik moest denken aan het nieuwsbericht van vorige week over de man die op een kinderdagverblijf in Amsterdam verdacht werd van kindermisbruik. Ik begon te Googelen en las al snel ieder misselijkmakend detail over die zaak. Mijn maag draaide ervan om. Daarna las ik ook artikelen over maatregelen die zijn genomen op kinderdagverblijven. Artikel na artikel las ik over het vier-ogen-beleid en hoe dat moet voorkomen dat medewerkers alleen zijn met een kind. Het stelde me enigszins gerust.
Toen ik mijn zorgen uitte bij mijn vriend had ik direct ruzie. “Is dat jouw beeld van mannen? Niet alle mannen zijn viespeuken! Ik ben toch ook niet zo? Vertrouw je mij ook niet met onze dochter?” Hij vatte het niet bepaald goed op. Hij maakt zich dan ook nergens zorgen om. Hij vertrouwt op alle regels en protocollen en ziet niet in waarom de kans op misstanden groter is bij een mannelijke medewerker dan bij een vrouw.
Ondertussen zit het mij nog steeds niet lekker. Ik heb zelfs al naar andere opvanglocaties gekeken, maar ik weet zeker dat ik een switch er bij mijn vriend niet doorheen krijg. Wat zouden jullie doen?”
Ook Sandra (34) heeft moeite met de kinderopvang van haar kind. Ze weigeren namelijk haar baby te troosten. Hier lees je haar dilemma.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!