Beeld: Canva Pro
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Iris*, getrouwd, moeder van twee kinderen: “Ik ben bang dat mijn man vreemd gaat. Ik had helemaal geen argwaan. Geen enkel benul. Overwerken deed hij wel wat vaker de laatste tijd. En hij ging ineens weer vaker naar de sportschool. Maar niks deed me denken dat dat smoesjes waren. Tot dit gebeurde.
Mijn man en ik carpoolen soms naar werk. Meestal ga ik op de fiets, maar als het regent of ik laat ben, rijd ik mee met mijn man. Dan zet hij me af en rijdt door naar zijn eigen werk. Sinds kort rijdt een vrouwelijke collega van hem mee met hem terug, omdat zij ook op de route woont.
Op zich prima, daar had ik helemaal geen problemen mee. Het probleem deed zich pas voor toen hij mij kwam oppikken en zijn collega naast hem op de passagiersstoel bleef zitten. Ik was niet mondig genoeg om er meteen wat van te zeggen, voornamelijk omdat ik het zo vreemd vond dat zij daar überhaupt bleef zitten. Ik ben achter haar gaan zitten. Dit gaf me een heel vervelend gevoel. Zij samen voorin, ik, als zijn vrouw zijnde, achterin.
Toen ik het ’s avonds besprak, viel dat niet in goed. Hij vond me overdreven, zei dat ik me aanstelde. Hij vond het beschamend als hij zijn collega moest vragen of ze achterin ging zitten. Toen ik zei dat ze toch gewoon meteen achterin kon gaan zitten, op een dag dat ze nog langs mij zouden rijden, kreeg ik weer naar mijn hoofd dat ik me zo aanstelde.
Vanaf toen voelde ik dat het mis was. Dit was toch gewoon heel raar? Ik vertrouwde het voor geen meter. De keer erna trok ik de bijrijdersdeur open en vroeg haar achterin te gaan zitten, omdat ik graag zelf naast mijn man wilde zitten. Dat heeft zich nog twee keer voorgedaan. Ze weigert gewoon uit zichzelf uit te stappen of gewoon bij hun kantoor al achterin te gaan zitten. De laatste keer ging het gepaard met een enorme oogrol en een blik naar elkaar.
Sindsdien weet ik eigenlijk wel zeker: ze hebben een affaire. Zij zitten fout, daar heb ik geen illusies over. Het is toch bespottelijk dat mijn man haar kant kiest in plaats van die van mij? Het is toch logisch dat de partner van je gratis ritje naar huis voorin mag zitten? Tenzij het een ouder familielid is ofzo, dan is het misschien anders. Als collega ga je gewoon achterin, klaar.
En dan nu: wat doe ik? Ik heb eigenlijk geen enkel bewijs voor die affaire. Het voelt nu alsof ik mezelf in de vingers snijd als ik hem confronteer, omdat hij dan gemakkelijk kan doen alsof het niet waar is. Dan kom ik nooit meer achter de waarheid. Ik zou er natuurlijk gewoon een punt achter kunnen zetten en een scheiding aanvragen zonder dat ik dit bewijs heb, maar dat voelt oneerlijk. Dan komt hij er te gemakkelijk vanaf. Dus: wat doe ik? Hem confronteren? Of wachten tot ik steekhoudend bewijs heb?”
Jasmin zit met een enorm loyaliteitsconflict. Sinds haar dochter naar dezelfde middelbare school gaat als haar zoon, ziet zij allerlei dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Ze vertelde het aan haar moeder, maar Jasmin mag nu niks zeggen. Wat zou jij doen? Je leest het verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend. Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Sophia moest er ook maar eens aan geloven, vond ze. Pilates. Drie maanden na haar bevalling was een goed moment. Althans, dat dacht ze van tevoren.
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
Een drukke agenda, veel reizen en een gezin dat alle kanten op moet. Kelly Piquet (37), de vriendin van Max Verstappen (29), weet precies wat ze momenteel het liefst zou willen veranderen.
