Beeld: Shutterstock
Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Dianne (33) geeft les aan vredestichter Sjors (10) in groep 7.
Dinsdagochtend. De kinderen druppelen de klas binnen. Ik ben moe. Mijn peuterdochter heeft me vannacht vier keer wakker gemaakt. Opeens krijg ik een aai over mijn rug. Zonder om te kijken weet ik van wie: Sjors (10). Hij voelt altijd feilloos aan hoe het me is. “Gaat het juf?” vraagt hij. Sjors, een knuffelbeer met bruin haar en bruine ogen, is de liefste jongen van de klas. Een pleaser. Altijd gezellig en aardig voor andere kinderen. Als er ruzie is, is hij de vredestichter. Ook verder is hij een fijne leerling: hij is slim, perfectionistisch en werkt keihard. Hij scoort nooit lager dan een acht. Maar de laatste tijd ben ik bezorgd over hem. De lichtjes in zijn mooie ogen zijn verdwenen. Zijn schouders hangen. In de pauze voetbalt hij niet meer mee. Zijn resultaten kelderen.
Vanochtend hebben we tafelexamen. In de pauze kijk ik alles na. Iedereen heeft de toets gehaald. Behalve Sjors. Bij ‘0 x 5 =’ heeft hij ‘5’ ingevuld, bij ‘9 x 5 =’: ‘50’; fouten die hij normaal nooit zou maken. ’s Middags gaat het als een lopend vuurtje door de klas: Sjors heeft zijn tafeldiploma niet gehaald. Iedereen is een beetje van slag. Vaste waarden moeten niet gaan schuiven. “Sjors, help je me na de les even de computerkamer op te ruimen?” vraag ik. Ik weet dat hij dat fijn vindt, helpen. Terwijl we de rommeltjes sorteren zeg ik: “Overmorgen doen we het tafeldiploma opnieuw, goed?” Hij knikt mat. Ik pak de prullenbak en zeg dat ik het gevoel heb dat hij ergens over piekert. En dat hij zich daardoor niet kan concentreren. Na lang aandringen zegt hij me dat zijn tante ziek is, en dat zijn moeder daar verdrietig over is. En dat hij niet weet hoe hij haar kan helpen.
Lees ook: Hoe herken je hooggevoeligheid bij je kind? >
’s Avonds bel ik zijn moeder, Maartje. Zij is ook al een tijdje bezorgd om Sjors. Hij slaapt slecht, is vaak misselijk. Ik vraag haar hoe het gaat met haar zieke zus. “Hoe weet jij dat mijn zusje ziek is?” vraagt ze. Ik vertel haar dat Sjors bezorgd is om haar omdat zij bezorgd is om haar zus. Maartje is verbaasd. Haar zusje is sinds een tijd depressief en daar zit Maartje mee, maar ze heeft het er thuis zo weinig mogelijk over, om haar gezin niet te belasten. Haar oudste en haar jongste zonen gaan dan ook gewoon hun tevreden gangetje, net als haar man Erik. Maar de voelsprieten van Sjors, haar middelste, zijn feilloos. Voelsprieten kunnen vervelende dingen zijn. Vooral voor perfectionistische mensen met veel vrienden en geliefden, die ze allemaal tevreden willen stellen. Mensen zoals Sjors. Ik heb geregeld kinderen met een vorm van autisme in de klas; die moeten leren zich meer in te leven in anderen. Maar er zijn ook kinderen die het tegenovergestelde hebben. Die te goed het verdriet van anderen aanvoelen en daar last van hebben. Zo eentje is Sjors. Ik geef Maartje het nummer van een kindertherapeut die al vaker leerlingen van me uit de brand heeft geholpen. Sjors kan het beste nu al leren zijn voelsprieten in toom te houden. Iets minder perfectionistisch te zijn, iets minder mee te leven met anderen. Hij zal vast heel erg zijn best doen. Ik zal zijn aaitjes missen. Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan. Meer verhalen van De juf? Lees hier de eerdere afleveringen.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Goed nieuws! Nou ja, soort van. Het kabinet-Jetten komt met een nieuwe kindregeling waardoor ouders straks meer geld per kind krijgen. Klinkt als een meevaller in tijden waarin een pak hagelslag al voelt als een luxeproduct.
Soms heb je van die televisie-momenten die je raken. Zelfs als je al jaren in het vak zit, zoals Chantal Janzen. In de nieuwste afleveringen van Kopen Zonder Kijken gebeurde precies dat.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Openheid over geld: het blijft een ding. We zijn nieuwsgierig, vergelijken (stiekem) graag en hebben óók allemaal een mening. Lisa Bal – bekend van Een huis vol – besloot het gewoon anders aan te pakken.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.