Een leerkracht vertelt iedere week aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Esmee (28) van groep 3. Leerling Jamie vertelt uitgebreid over de operatie aan de piemel van haar vader.
“Maandagochtend, kringgesprek. De kinderen wiebelen onrustig op hun stoeltjes, klaar om hun weekendverhalen te delen. Ik neem nog snel een slok koffie voordat het spektakel losbarst. ‘Wie wil er iets vertellen over zijn weekend?’ vraag ik opgewekt.
Zesjarige Jamie steekt enthousiast haar hand op en begint zonder enige aarzeling te vertellen. ‘Mijn papa heeft een operatie aan zijn piemel gehad, zodat ik geen broertje of zusje meer kan krijgen!’ Mijn brein schiet op topsnelheid in de hoogste versnelling. Wat zeg je in zo’n situatie? Wat is de pedagogisch verantwoorde reactie als een zesjarige plots het gezinsplanningsbeleid thuis openlijk bespreekt?
‘Oh… wat vervelend voor je papa’, weet ik uiteindelijk uit te brengen. Een veilige, neutrale reactie, hoop ik. Maar Jamie merkt niks van mijn ongemakkelijkheid en is ook nog niet klaar. ‘Ja, hij moest het hele weekend in bed blijven. Mama zei dat hij niet mocht tillen, dus ik moest zelfs de chips uit de kast pakken voor hem. Maar ik vind het echt jammer, want ik hou zooooo veel van baby’s. Ik had nog wel een zusje gewild!’ ratelt ze verder.
Er klinkt gegniffel uit de kring. Ik onderdruk een lach en besluit het gesprek voorzichtig een andere kant op te sturen. ‘Wat fijn dat je zo goed voor papa hebt gezorgd! En gelukkig heb je al een broertje om mee te spelen, toch?’ Jamie knikt instemmend, maar voegt er serieus aan toe: ‘Ja, maar een zusje is anders. Die ruiken lekkerder.’
Het gegiechel wordt een volwaardige lachsalvo. Ik neem snel een slok koffie om mijn gezicht in de plooi te houden. De rest van de kring is nauwelijks nog geïnteresseerd in hun eigen verhalen; Jamie heeft de show gestolen.
En zo begint de week in groep 3: met een onderwerp dat ik niet had zien aankomen en een reminder dat je als juf écht op alles voorbereid moet zijn… zelfs op geplande gezinsuitbreiding – of het ontbreken daarvan. Aan het einde van de week heb ik een tienminutengesprek met de ouders van Jamie; dat wordt weer mijn gezicht in de plooi houden.”
Ook overblijfjuf Brenda maakte laatst een bizarre situatie mee: een leerling die met gillende sirenes naar het ziekenhuis moest. Je lees haar verhaal hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
