‘Zo, jouw dochter is groot, wat wéégt ze?’ De vrouw die Danielle Sherman-Lazar aansprak in de speeltuin bedoelde het niet slecht. Toch kreeg Danielle de opmerking niet uit haar hoofd.
Lees verder onder de advertentie
Twee jaar, is haar dochter. En nog steeds heeft ze babyspek op haar armen. Drie rolletjes, om precies te zijn, op elke arm. ‘Ze zeiden dat het weg zou gaan wanneer ze begon met lopen’, schrijft Danielle op ScaryMommy. Dat bleek deels waar, want voor die tijd zaten er zes.
Lees verder onder de advertentie
Wat Danielle het moeilijkst vond aan de opmerking, was dat haar dochter binnen gehoorbereik stond. ‘Haar grote, onschuldige ogen keken naar me omhoog, haar armen om mijn benen geklemd. Ik denk niet dat ze de vraag begreep, maar ze pikt een hoop op. Ik weet zeker dat ze iets in haar hoofd heeft opgeslagen wanneer ze het herhaalt, en op dit moment wist ik zeker: ik wil niet dat ze deze vraag ooit in haar leven herhaalt.’
Als klein, kwetsbaar meisje mag ze vinden dat ze al heel groot is, vindt Danielle – zelf herstellende van een eetstoornis. ‘En daar houdt het op. Geef nooit, maar dan ook nóóit commentaar op iemands gewicht, en al helemaal niet dat van mijn dochter.’
Lees verder onder de advertentie
‘Ze is gezond, gelukkig en perfect’, antwoordde ze de moeder dus. ‘Haar gewicht is niet wie ze is.’
Sterker nog: ze zal ze missen, die babyrolletjes, schrijft Danielle. ‘Ik zal haar later foto’s laten zien en vertellen hoe prachtig ze was.’ Want één verkeerd commentaar op uiterlijk kan al leiden tot een verkeerd zelfbeeld, weet ze. ‘Bovendien zeg je daarmee het de buitenkant is die telt, en niet haar zachtheid, intelligentie en creativiteit. Schoonheid zit van binnen: laten we dat als ouders benadrukken.’
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Feest bij de familie Guetta! De 58-jarige Franse dj David Guetta en zijn partner Jessica Ledon hebben op Instagram gedeeld dat ze opnieuw ouders zijn geworden.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?