Beeld: Kek Mama
Een tienerzoon met een slaapkamer op zolder betekent voor veel moeders vaak maar één ding: eindeloos de trap op en af. Xandra (43) was er klaar mee en bedacht een oplossing: een deurbel voor zijn slaapkamer.
Xandra: “Ik ben dol op mijn zoon maar allemachtig, wat moet ik vaak naar zolder roepen voor welke reden dan ook. Zijn slaapkamer zit daar en dat betekent dat ik op een gemiddelde dag behoorlijk wat keren de trap op en af loop. Even zeggen dat het eten klaarstaat, vragen of hij zijn spullen naar beneden wil brengen of vertellen dat we over tien minuten weg moeten: ik kan weer naar boven.
Het ergste vind ik nog dat ik vaak eerst beneden sta te roepen. “Eten!” Geen reactie. Nog een keer: “Kom je eten?” Stilte. Dus loop ik naar boven, doe zijn deur open en zie ik hem zitten met een koptelefoon op. “Mam, wat is er?” “Het eten staat klaar.” “Oh, dat had ik niet gehoord.” Tuurlijk niet.
In het begin vond ik het nog wel grappig, want het deed me beseffen dat ik dus echt een pre-puber in huis heb die zich terugtrekt in zijn kamer. Inmiddels kan ik er minder om lachen. Vooral omdat het niet alleen om eten gaat. Soms wil ik iets vragen, moet hij naar beneden komen of wil ik gewoon weten of hij überhaupt van plan is om die dag zijn slaapkamer te verlaten. Elke keer dezelfde route: trap op, boodschap doorgeven, trap weer af. Op een gegeven moment dacht ik: dit moet toch makkelijker kunnen?
En ja, dat kon het dus ook. Ik bestelde een heuse deurbel! Ik kwam op het idee toen ik online een simpele draadloze deurbel zag. Zo’n knop die je ergens kunt ophangen en waarbij binnen een belletje afgaat. Ineens zag ik het helemaal voor me. Een knop beneden en een belletje op zolder.
Ik vertelde mijn zoon wat ik van plan was. Hij keek me eerst vol verbazing aan. “Je gaat toch niet serieus een deurbel in mijn kamer ophangen?’ Jawel dus. Omdat ik geen zin meer had om iedere keer naar boven te lopen. Hij moest lachen. Ik trouwens ook, maar ik bestelde hem wel.
Toen de deurbel eenmaal hing, moest ik hem natuurlijk meteen uitproberen. Mijn zoon zat boven en ik wilde vragen of hij mee wilde eten. In plaats van mijn longen weer aan het werk te zetten, drukte ik beneden op de knop.
Ding dong.
Even later hoorde ik voetstappen op de trap. ‘Wat is dit?’ ‘Je nieuwe communicatiemiddel.’ Hij keek naar de knop en vervolgens naar mij. ‘Dit meen je niet.’ Ik moest weer lachen: ‘Je hoort me nu in ieder geval wel.’ Hij schudde lachend zijn hoofd en liep de keuken in. Ik was helemaal in m’n nopjes met dit ding.
Sindsdien gebruiken we de deurbel eigenlijk overal voor. Als het eten klaarstaat: ding dong. Als we weg moeten: ding dong. Als ik iets aan hem wil vragen en geen zin heb om naar boven te lopen: ding dong.
Het mooie is dat hij inmiddels precies weet wat het betekent. Zodra hij het belletje hoort, komt hij naar beneden of steekt hij zijn hoofd uit zijn slaapkamer. Nou ja, meestal. Soms roept hij vanaf boven: ‘Ik kom zo!’ Dan druk ik nog een keer. Ding dong. ‘Ja, ik hoorde je!’ Ding dong. ‘Oké, ik kom!’
Ik weet dat het een beetje belachelijk klinkt, een deurbel voor de slaapkamer van je eigen kind, maar eerlijk gezegd snap ik niet waarom ik dit niet veel eerder heb bedacht. Voorlopig blijft de deurbel dus nog wel even hangen. Sterker nog: het is denk ik een van de beste aankopen is die ik als moeder van een tiener heb gedaan.”
Lourain heeft een tienerdochter en maakte iets heel anders mee: “Mijn tienerdochter stuurde doodleuk een Tikkie voor €165, voor iets idioots wat ze besteld had zonder overleg.” Hier lees je haar verhaal.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Moeders weten als geen ander hoe makkelijk je jezelf kunt wegcijferen. Werk, gezin, afspraken en alles wat tussendoor komt: voor je het weet, ren je jezelf voorbij. Ook Soundos El Ahmadi merkt dat ze een stap terug moet doen.
Soms brengt een nieuwe levensfase precies wat je nodig hebt. Dat geldt ook voor Karen Damen. De voormalige K3-zangeres heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt, maar kijkt tegenwoordig met een grote glimlach naar haar leven.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
André (32) en Roxeanne Hazes (33) ergeren zich mateloos wanneer oude bekenden van hun vader hen aanspreken met verhalen over de overleden volkszanger.
