Beeld: CR Lifestyle
De bevalling: sommigen zien er als een berg tegenop, anderen krijgen een spirituele awakening tijdens de geboorte van hun kind. Hoe dan ook: het is altijd een verhaal op zich, wat moeders maar al te graag delen. Bij voorkeur met veel details. Deze week het bevallingsverhaal van Justine (27).
Hoeveelste kindje: Tweede
Welke termijn: 39+6
Duur van de bevalling: 1 uur en 14 minuten
Waar: Thuis
Na de vlotte bevalling van ons eerste kindje (dat verhaal lees je hier), liet ik het opnieuw op mij afkomen. Echter werk ik nu zelf wel bij Geboortezorg, waarbij ik ook de keerzijde zie van een bevalling. Dit gaf mij wel een wat angstig gevoel in de zwangerschap, maar ook om thuis te bevallen. Hierover heb ik gesproken met de verloskundige en uiteindelijk groeide het vertrouwen om weer thuis te gaan bevallen.
Ontzettend snel! Iets over 5:00 uur werd ik opnieuw wakker met een steek in mijn buik, hierdoor wist ik meteen: “Zo begon het de vorige keer ook!” En direct kreeg ik een weeënstorm. Ik maakte mijn man wakker en zei ik dat hij nog even kon slapen, want ik ging beneden de weeën opvangen. Ik wilde onze zoon ook niet wakker maken boven.
Terwijl ik naar beneden liep, kreeg ik eigenlijk al geen pauzes meer. Hierdoor belde ik naar mijn man en zei ik dat hij snel naar beneden moest komen. Enkele minuten daarna kwam hij beneden, maar kon ik al niet meer door de contracties heen praten. Hij vroeg nog: “Hoelang heb ik nog geslapen, Jus?” Die dacht dat we uren verder waren, gezien ik zei: “Ze komt er aan, hoor!”
Mijn man belde om 05:18 uur de verloskundige en die kwam er meteen aan. De persdrang was toen al voelbaar en ik kon totaal niet landen in die gedachte. Ik had geen idee of het echt persdrang was of niet, want hoe kon dit zó snel gaan?
De verloskundige vroeg of ik een vaginaal toucher wil en ik wil toch wel weten of ik het goed voel. Acht centimeter! Met nog een randje die goed weg te schuiven is. Dus toch.
Om 06:32 uur is onze dochter Elyn geboren. Op handen en knieën in bed, net zoals haar grote broer. Elyn wordt onder mij doorgeschoven en samen met mijn man drogen we haar af. Zo trots en zo opgelucht, want ik kon het allemaal nog niet bevatten. Het was zo snel gegaan!
Echt intens. Ik vond het veel heftiger dan bij onze zoon! Zelf kon ik niet toegeven aan het feit dat ik wakker werd met een weeënstorm en druk gevoel. Nadat ze geboren was, kon ik het echt nog niet plaatsen allemaal. De angst vanuit slechte scenario’s speelde in die korte tijd wel door mijn hoofd. Tijdens mijn zwangerschap stond ik voor mijn werk bij een reanimatie van een kindje en dat is me altijd bijgebleven. De begeleiding van de verloskundige was fijn en wat waren mijn man en ik beide blij dat ze op tijd was! We hadden niet veel later moeten bellen.
Ondanks dat ik moest schakelen dat het echt al was gebeurd, overheerste de liefde voor dit meisje. Nog meer liefde geboren op hetzelfde plekje als haar broer drie jaar geleden. Wat een geluk.
Goed! Heel blij dat mijn man in de buurt was, want die was die nacht daarvoor al om 04:00 uur weg voor een bezichtiging in Den Haag. Als dat deze nacht was geweest, was hij misschien niet op tijd terug geweest.
Ook wanneer je een vlotte bevalling hebt (lees: heel erg snel), gun jezelf de tijd om te herstellen.
Meer bevallingsverhalen lezen? Lees hier het bevallingsverhaal van Maud: ‘Ik moest door de brandweer uit het raam getakeld worden’
Wil jij jouw bevallingsverhaal ook delen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’