Blogger Kayla is als de dood dat haar kinderen iets overkomt, dus verbood ze hen lange tijd om van de hoge glijbaan in het park af te gaan. Tot ze na tig smeekbeden, één keer toegaf. En precies dátgene gebeurde waar ze zo bang voor was…
‘Ik ben er nog steeds door van slag’, schrijft ze op Scary Mommy.
‘Vijf minuten van ons huis ligt een speeltuin’, vertelt Kayla. ‘Het is er altijd rustig en je bent er zo; perfect dus. Het enige waar mijn kinderen niet op mogen, is de glijbaan. Deze is te hoog, te oud, te gammel en simpelweg te gevaarlijk.’ Toch vragen haar kinderen élke keer weer of ze er als-je-blieft van af mogen, maar Kayla’s antwoord is altijd ‘nee’. ‘Tot ik na de zoveelste keer vragen in de ogen van mijn dochter kijk en een sterke meid vol met energie zie.’
Kayla besluit voor één keer ‘ja’ te zeggen: je kunt je kinderen immers niet voor alles behoeden. ‘En daarbij wil ik dat mijn kinderen niet angstig zijn. Ik wil ze zelfvertrouwen geven en de kans geven om nieuwe dingen te ontdekken. Als ik altijd ‘nee’ zou zeggen, wat leren ze dan?’ Voordat Kayla haar kinderen naar boven laat klimmen, neemt ze eerst nog wat regels door: goed vasthouden op het trappetje, benen bij elkaar en voeten naar voren tijdens het glijden.
Lees ook
Kind lelijk gevallen? Dit is het verschil tussen een kneuzing en een breuk >
‘Ik ben zo trots als ik zie dat mijn dochter alle instructies netjes opvolgt en met een enorme glimlach naar beneden glijdt’, schrijft de moeder. ‘Maar dan gebeurt waar ik al die tijd bang voor ben: mijn tweejarige zoon valt van de glijbaan…’ Gelukkig is het vooral de schrik die haar zoon verdrietig maakt: na een paar knuffels en kusjes is het weer goed. Toch houdt Kayla er een naar gevoel aan over – iets wat, zo zegt ze zelf, eigenlijk helemaal niet nodig is.
Ze vervolgt: ‘Ondanks dat we als ouders nog zo ons best doen om goede keuzes voor onze kinderen te maken, we falen heus wel een keer. En je kunt je ‘fouten’ verbergen, maar voor mij werkt erover praten therapeutisch. Bij het ouderschap krijg je geen handleiding en er bestaat geen ‘goed’ of ‘fout’.’
Voordat Kayla zelf moeder werd, gaf een vriendin één advies: vertrouw op je eigen instinct. ‘En díe woorden zullen mij altijd bij blijven.’
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
