Freek Rikkerink over gezondheidssituatie: ‘Dan kom je in een constante worsteling met het leven’
Voor Freek Rikkerink (33) is het leven sinds zijn diagnose ingrijpend veranderd, maar hij weigert zich volledig door zijn ziekte te laten bepalen.
Beeld: Canva
Aan het einde van het schooljaar krijgen sommige ouders bakken vol speelgoed mee naar huis om schoon te maken, zo ook Macy (39). Tot ze tussen het speelgoed iets vond wat daar écht niet thuishoorde.
Macy (39) is moeder van twee kinderen (4 en 7 jaar): “Ik ben inmiddels wel wat gewend als het om schoolprojectjes gaat. Dus toen ik vorig jaar een grote bak met kralen meekreeg met de mededeling “even goed schoonmaken in de zomervakantie”, knikte ik braaf.
Het is een goede oplossing. Al dat speelgoed wordt intensief gebruikt door heel veel kinderen en het moet gewoon goed schoon en gecontroleerd worden voordat het weer een nieuw schooljaar in gaat. Dat kunnen leerkrachten onmogelijk allemaal zelf doen naast hun volle werkdag. Al had ik niet gedacht dat ik dit klusje een jaar later nóg zou herinneren.
Ik weet het nog goed: vorig jaar, op een middag in de zomervakantie, had ik eindelijk de motivatie verzameld om de bak met kralen schoon te maken. Vergiet erbij, kraan aan en de kralen erin. Op het aanrecht had ik een theedoek klaargelegd, zodat de kralen daar goed konden dragen. Aan de voorbereiding lag het in ieder geval niet, dus ik ging aan de slag.
Tekst gaat verder onder de podcast
Nog geen paar minuten later, nadat ik de schoonmaaksessie begon, spotte ik iets tussen de kralen. Ik dacht eerst nog: dat is een hele rare kraal. Tot ik hem oppakte en meteen wist dat dat het absoluut geen kraal was. Klein, wit en onmiskenbaar iets wat normaal gesproken niet in een kralenbak thuishoort: een melktand.
Ik stond er echt een tijdje mee in mijn hand en grinnikte van de verbazing. Hoe dan? En vooral: van wie is dit en hoe lang ligt dit hier al te chillen tussen de kettingkralen? En hoe kan het dat niemand dit is opgevallen bij het opruimen of sorteren? Zou een kind hier op school zijn tand verloren zijn en hem daarna gewoon kwijtgeraakt zijn tussen al het speelgoed? En hoe sneu is het eigenlijk voor dat kind dat je je eerste verloren tand niet in een potje of onder je kussen kunt bewaren, maar dat hij eindigt in een grote, gezamenlijke kralenbak?
Toen de zomervakantie voorbij was, heb ik het bij de juf gemeld. Ik vertelde voorzichtig wat ik had gevonden, in de hoop dat ze misschien zou weten van wie de tand was of dat er ergens een kind rondliep dat zijn “tand voor de tandenfee” kwijt was geraakt tussen de kralen.
Het is daarna gelukkig gekomen. Na wat navragen bij de kinderen en het terugkoppelen in de klas bleek de tand inderdaad van een kindje uit de klas van mijn dochter te zijn. Die was hem dus echt kwijtgeraakt tijdens het spelen. Het idee dat zo’n klein, belangrijk ding alsnog weer bij de eigenaar terechtkwam, voelde goed. Alsof die hele vreemde vondst toch nog netjes zijn plekje terugkreeg in een tandendoosje, in plaats van tussen de kralen.
Maar ik moet eerlijk zeggen: sindsdien kijk ik wel net iets kritischer naar alles wat er in zo’n bak zit en kijk ik twee keer voordat ik iets gedachteloos in een sopje gooi.
Ook Mirthe (41) kan meepraten over bizarre vondsten. Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar wat ze in de luier van haar zoontje tegenkwam maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos. Hier lees je er meer over.