Toen de man van Michelle Zunter drie dagen na de geboorte van hun kind zijn baan kwijtraakte, vond hij dat hij gefaald had. Op Huffington Postschrijft de moeder waarom ze het zo belangrijk vindt dat vaders op zulke momenten ook gehoord worden.
Lees verder onder de advertentie
‘Het zijn niet alleen moeders die het zwaar hebben en er alles aan doen om een goede ouder te zijn’, schrijft ze.
Angstig
Michelle vertelt dat haar man zich terneergeslagen voelde toen hij ontslagen werd. ‘Het was zijn wens om de kostwinnaar te zijn en hij vond dat hij compleet gefaald had. Ik kon van alles zeggen, maar niets hielp. Dit was een emotioneel gevecht met zichzelf en door de druk, werd hij angstig en depressief.’
Het punt dat ze hiermee wil maken: er worden duizenden artikelen geschreven over moeders die het moeilijk hebben, maar ook vaders kunnen zich wanhopig voelen. Michelle: ‘Dus voor degenen die een partner hebben die er elke dag alles aan doet om voor het gezin te zorgen: laat zien dat je die inspanning waardeert. Laat weten dat ze het geweldig doen en dat ze gehoord worden, want vaders hebben ook gevoel.’
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.