Nu moeder Katie Bingham-Smith fulltime werkt, geeft ze haar kinderen vaker hun zin. Ook als het om junkfood gaat.
Lees verder onder de advertentie
In de jaren dat Katie fulltime voor haar kinderen zorgde, zou dat ondenkbaar zijn geweest, schrijft ze op ScaryMommy. ‘Maar wanneer mijn zoon tegenwoordig, zo eens in de paar weken, bedelt om hamburgers en friet, roep ik al ja voordat hij de vraag heeft gesteld.’ Hoeft ze lekker niet te koken, en – belangrijker – het sust haar schuldgevoel. Helemaal niks mis mee, vindt Katie.
Lees verder onder de advertentie
‘Dat ik van fulltime thuis zijn bij de kinderen ben geswitcht naar een fulltime baan buiten de deur, betekent een flinke verandering voor het hele gezin. Mijn schuldgevoel daarover valt soms nu eenmaal het best te verzachten met vette koolhydraten, een nieuwe jurk, of speelgoedslijm voor de kinderen.’
Ja, ze brengt veel minder tijd met ze door, schrijft ze. ‘Maar in ruil daarvoor hebben ze wel een gelukkige moeder, die geld verdient en het gezin helpt onderhouden met het vak waarvoor ze is opgeleid: schrijven. Die voor haar passie gaat en ook maar mens is, dus niet alles tegelijk kan.’
Een prima levensles voor haar kinderen, denkt Katie. ‘Ze mogen best leren dat het soms prima is om jezelf op de eerste plek te zetten. ‘Dat je mag najagen wat je wilt bereiken in het leven, en dat het oké is als je daardoor niet alles perfect kunt doen.’ Dus zegt ze vaker ja wanneer ze een vriendje willen uitnodigen terwijl ze zit te werken, of ze iets lekkers willen uitzoeken in de supermarkt.
Lees verder onder de advertentie
Het punt is: er is altijd wel iets om je schuldig over te voelen, denkt Katie. ‘Toen ik als thuisblijfmoeder vaker nee zei tegen iets ongezonds te eten, en een goedkoper alternatief bedacht, voelde ik me dáár weer schuldig over. Nu kan ik het betalen, dus kunnen we er maar beter van genieten. In een huis vol vriendjes, met een volle vuilnisbak vol afhaalverpakkingen. Waar ik doe wat me gelukkig maakt, en de kinderen alles krijgen wat ze nodig hebben – inclusief een dolgelukkige moeder.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.