Ik zal niet schreeuwen. Ik zal niet schreeuwen. Ik zal niet… schiet nou toch eindelijk eens op, stelletje lampenkappen! Hoe vaak heb ik me al voorgenomen mijn stem niet te verheffen tegen mijn kinderen? Het lukt regelmatig. Een minuut of drie. Maar dan komt er onherroepelijk weer een moment dat ik met rode kop enorm kabaal sta te maken.

Helaas, ik ben luid en heb een kort lontje. Al mijn Hollandse blonderigheid ten spijt, schuilt er stiekem een hevig gesticulerende Italiaanse feeks in me die, als de buffelmozzarella thuis bedorven lijkt, op misthoornvolume blèrt dat er nooit iemand op tijd inkoopt en ik stapelkneitermesjogge word maar dat ik wel vréselijk véél van iedereen houd, want ook mijn liefde betuig ik uitbundig.

Toch wil ik graag een serene moeder zijn, zo eentje die haar kinderen relaxed verzoekt of ze alsjeblieft hun schoentjes willen aantrekken, wat die hartenlapjes natuurlijk onmiddellijk doen. Bij ons gaat het alle voornemens ten spijt gegarandeerd mis, omdat om half negen ’s morgens mijn kinderen nog piemelnaakt de Macarena dansen en ik die verdraaide schoenen uit bed, bad of kattenbak dien te vissen. Prompt sta ik weer te krijsen.

Toch probeer ik ermee te stoppen, want beheersing is goed. Laatst dreigde mijn oudste met poep te vingerverven op de woonkamermuren. Ik besloot het eens anders aan te pakken. Zwijgend pakte ik hem op en liep de trap af, richting zijn kamertje. Hij spartelde, maar niet ferm, het ging makkelijker dan ik dacht. En stiller vooral. Ik zette het jong neer, keek hem intens aan en zei met lage stem: “Zo, laten wij hier eens een goed gesprekje hebben.” Ik was kalm, totally in control.

Helaas echter kun je het meisje wel uit de hysterie halen, maar de hysterie niet uit het meisje. Dus gooide ik iets te hard de deur open, vergetend dat daarachter een speelmatras lag, waarna het gevaarte met keiharde klap terugveerde. De deurkruk belandde pal naast het oog van mijn zoon, een sneetje achterlatend dat zo begon te bloeden dat het leek alsof we de Macarena in een slachthuis hadden gedanst. Toen ik hem de volgende morgen naar school bracht, wees de juf naar zijn oog. “Wat is dat?” Mijn zoon zette zijn zieligste gezicht op en pruilde: “Heeft mama gedaan.” Ik ben zelden zo stil geweest.

Roos Schlikker is journalist, schrijver, columnist en theatermaker, zowel letterlijk als figuurlijk. Samen met haar man heeft ze twee zonen: Miró (5) en Róman (3). Mail Roos op roos@kekmama.nl

BN'er-moeders op Instagram

Van dokter diagnoses tot de kinderboerderij en genieten van de zon: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Grote liefdes

 

Liefdes

Een bericht gedeeld door Airen Mylene (@airenmylene) op


Niet schudden schat

 

Haha #foodsharing 👻 Ik zei nog zo: niet schudden!!🤣

Een bericht gedeeld door Sophie de Buisonjé (@sophiedbuisonje) op


Kusjes

 

Ik vreet hem op! Vanmorgen lekker naar de kinderboerderij gegaan. 💛

Een bericht gedeeld door Bobbi Eden (@bobbieden) op


Genieten

 

Zon ❤️ ☀️

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op


Wat is de diagnose dokter?

 

Dokter wat is de diagnose? - Babyvet meneer, lot’s of babyvet!

Een bericht gedeeld door Maandg & Dondg 16:00 new video (@nienkeplas) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >


 

Even tijd voor jezelf

 

Me time🙏🏼❤️

Een bericht gedeeld door Doutzen Kroes (@doutzen) op


Vrienden voor het leven

 

Heerlijk dagje buiten ☀️

Een bericht gedeeld door MoniQue Noël (@moniquenoell) op


Even afkoelen

 

De tuin Lente klaar maken💪🏻

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


#Throwback

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

video-actrice-jennifer-garner-haalt-tas-leeg

Dacht je dat jouw tas een puinhoop was? Dan moet je die van Jennifer Garner een zien. De actrice en moeder deelt de inhoud op Instagram en er komt van alles en nog wat voorbij.

Van pennen in alle kleuren en stickers tot zelfs een steen(?): ze heeft geen idee waar die troep vandaan komt. Of jawel - van haar kinderen natuurlijk. Logisch.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >