Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld om als kind volwassenen (en soms zelfs je ouders) aan te spreken met u. Hoe gaat dat tegenwoordig? De meningen lopen behoorlijk uiteen, blijkt uit onze stelling.
Lees verder onder de advertentie
Een greep uit de reacties.
Kind moet volwassenen aanspreken met u: ja of nee?
Willeke: “Nee hoeft niet, voor mij zit in het woordje u niet per se respect. Dat toon je op vele andere manieren. Dat mijn zoon andere mensen helpt, opstaat voor ouderen in de bus, beleefd is en een warm hart heeft dat vind ik veel belangrijker.”
Linda: “Ik vind het belangrijker dat ze zich in gezelschap gedragen en mensen behandelen zoals ze zelf behandeld willen worden. Respect komt niet neer op dat ene woordje “U”. Ik zelf doe dat bij vreemden en bij mijn opa wel. En misschien neemt m’n zoontje dat over en misschien niet. Maar dat vind ik ondergeschikt aan goed gedrag.”
Pippi: “Absoluut. Mijn kids zijn inmiddels groter, maar heb ze geleerd dat onbekenden altijd met u moeten worden aangesproken tot ze zelf aangeven dat dat niet hoeft. Mijn ex vriend tutoyeerde altijd iedereen, dat vond ik niet prettig.”
Rianne: “Nou eigenlijk zou ik dat wel willen, maar in de praktijk vind ik het aanleren van het verschil tussen wie wel (juf, dokter, ouderen) en wie niet, te lastig.”
Danique: “Nee hoor, ik vind dat niet nodig. En respect tonen en hebben zit het niet in het iemand aanspreken met ‘u’ maar in veel meer dan dat.”
Jessie: “Jazeker, ze is 3 maar probeer haar ’t nu al aan te leren. Ook naar opa&oma. Nu zijn ze 65 maar als m’n dochter een puber is zijn ze 75, dan vind ik dat ge-je en ge-jou geen gehoor meer. Ik moest dit vroeger ook gewoon en ben er echt niet slechter op geworden. Getuigd van respect naar ouderen en dat is tegenwoordig al ver te zoeken…”
Desiree: “100%. Ik heb ze geleerd je spreekt iedereen met U aan en zegt die persoon nee joh zeg maar je of jij dan was het prima maar niet uit zichzelf.”
Daniëlle: “Uhm nee, ik persoonlijk vind dat niet meer van deze tijd. Als ze het uit zichzelf doen, ja. Maar ik ga het ze niet opleggen. Respect is iets wat mijns inziens van 2 kanten moet komen. En moet gemeend zijn.”
Ana Nur: “Ja! Mij niet, maar oudere mensen sowieso. En alsjeblieft en dank je wel zeggen, vind ik ook wel zo netjes. Niet normaal hoe onbeschoft kinderen zijn tegenwoordig.”
Laura: “Nee. Je en jij. Fatsoen en respect voor mensen zit hem niet in de aanspreekvorm.”
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.