Blogger Chyntia is met haar 50 lentes én een kleuter de oudste moeder in de speeltuin. Voor alle jonge ouders die ze daar tegenkomt, heeft ze een paar mooie adviezen.
Lees verder onder de advertentie
De speeltuin is groot genoeg voor iedereen
‘Soms is het grootste geschenk dat je iemand kunt geven, hem of haar er gewoon bij betrekken. Sta open voor anderen, ook als je niet dezelfde levensstijl of idealen hebt. We hebben de neiging om alles buiten ons ‘vertrouwde cirkeltje’ ingewikkeld te maken, maar inclusie begint simpelweg door anderen een uitnodiging te sturen: neem ook de tijd voor mensen op die níet op jou lijken of hetzelfde denken als jij.’
‘Oké, het is misschien niet attent om de glijbaan op te lopen wanneer er net iemand bovenaan wacht om naar beneden te glijden. Desalniettemin zorg je er hiermee wel voor dat je kind zijn eigen keuzes maakt. Mensen die tegen de stroom in zwemmen, worden later succesvolle volwassenen. Ze zijn vastbesloten, creatief, hebben geleerd om out of the box te denken en naar hun eigen gevoel te luisteren – zelfs als dat betekent dat ze hierdoor de minder traditionele route nemen. Er is meer dan één weg naar de top. Moedig je kind aan terwijl hij een unieke manier vindt om daar te komen.’
Lees verder onder de advertentie
Het is prima om alleen te spelen
‘Als ouder ben je natuurlijk als de dood dat je kind buitengesloten wordt, maar echt: hij wordt er sterk van. Er zullen momenten komen dat je kind de kracht nodig heeft om alleen te staan. Er zullen momenten zijn dat hij weg moet lopen, weg moet kijken en de moed bij elkaar moet rapen om meteen weg te blijven. Er is karakter en overtuiging voor nodig om te herkennen dat je geen deel hoeft uit te maken van de massa. En dat alleen staan in jóuw overtuiging goed is.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.