Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (5) en dochter Nora (3).
Lees verder onder de advertentie
Op een zeker moment belanden Erik en ik elk jaar in de eeuwig terugkerende discussie: gaan wij met kerst op vakantie of niet? Ja, vindt hij, lekker naar de zon. Nee, vind ik, want: kerst. En hoewel er veel valt af te dingen op het hele concept, ben ik een sucker voor alles wat te maken heeft met kerstversiering, diners en je opsluiten in huis met de zeventienhonderdste herhaling van Home Alone.
Lees verder onder de advertentie
Stilstaan. Koesteren.
Natuurlijk kun je elke dag van het jaar een dinertje organiseren met familie en de kaarsjes aansteken, maar in de praktijk doe ik dat niet. Want druk, werk en agenda’s enzo, en voor je het weet is er weer een maand – of jaar – voorbij. Dit jaar overleed mijn oma (ze was 94, we kunnen het onmogelijk vroegtijdig noemen), en ook de vader van een goede vriend (die ging wel veel te vroeg). Op zulke momenten denk ik weer: zie je wel, je moet snel zijn. Stilstaan. Koesteren. Nu zijn mijn ouders er nog, nu is iedereen gezond, nu zijn mijn kinderen nog klein.
Lees verder onder de advertentie
En dus stem ik – overmand door dergelijke clichés – ieder jaar weer voor blijven. Op reis kunnen we altijd wel, maar kerst vieren met alle opa’s en oma’s van de kinderen, je moet maar afwachten hoe lang die luxe ons nog is gegund.
Het zijn argumenten zoals hierboven, die ik vol vuur aanvoer bij het blijven of reizen?-gesprek en die uiteindelijk altijd de overhand nemen. Dat is mooi, dan hoeven we namelijk niet die andere, onderliggende reden te bespreken, die minstens zo zwaar weegt, zo mogelijk nog zwaarder: kerst is het enige moment dat ik het hele gezin onbeschaamd in een door mij zo innig geliefde kersttrui kan hijsen.
Lees verder onder de advertentie
Lang leve kinderen in de groei, want de trui van vorig jaar passen ze uiteraard niet meer (of wel, ik probeer het niet) en dus moet ik medio september vol aan de bak om voor ons allemaal matching sets samen te stellen. Keer drie, want kerstavond verdient z’n eigen trui. Mijn credo is ‘hoe fouter, hoe beter’ en dus schafte ik vorig jaar voor Erik een exemplaar met bewegende oogjes en een extra bolle kerstmanbuik aan. Voor mezelf een hohoho-jurk en voor dit jaar heb ik mijn oog laten vallen op een exemplaar dat geluid maakt.
Een gegeven waar ik zo gelukkig mee ben, dat mijn jaarlijks terugkerende belangrijkste argument om kerst in Nederland te vieren en waar Erik uiteindelijk altijd mee instemt, gewoon standhoudt: het leven is te kort om zo’n belangrijk feest niet te vieren. Mijn Jingle Bells-zingende jurk en ik zijn er helemaal klaar voor.
Lees verder onder de advertentie
Deze column staat in het Kek Mama Winterboek 2019.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.