De bekende uitspraak luidt: samen spelen, samen delen. Maar daar is lang niet iedereen het mee eens. Moet jouw kind zijn speelgoed altijd delen? We vroegen het jullie met een stelling op Facebook.
Lees verder onder de advertentie
Een greep uit de reacties.
Joyce: ‘Als er kindjes kwamen spelen vroeg ik altijd: is er iets waar ze niet mee mogen spelen? Meestal waren dat haar kleine paardjes, waar ze erg zuinig op was. Die zette ik dan weg. Met de rest werd dan gespeeld en dat gaf nooit problemen. Ik vind dat kinderen bepaalde spulletjes waar ze zuinig op zijn of bepaalde knuffels, niet hoeven te delen.’
Robin: ‘Hangt ervan af. Mijn zoontje (3.5) heeft bepaalde speeltjes waar hij echt altijd mee speelt dus die hoeft hij niet te delen. Meestal vraagt hij uit zichzelf of een kindje mee wil spelen of hij geeft een speeltje als hij ze ziet kijken.’
Chantal: ‘Samen spelen, samen delen! Ik kan heel slecht tegen die ‘mijn mijn mijn’ kinderen.’
Silke: ‘Nee, hoeft zeker niet. Ik leen ook mijn potten en pannen niet uit bij wijze van. Dus mijn kinderen hoeven ook hun gerief niet te delen. Komen er kinderen spelen delen ze natuurlijk wel. En de spulletjes dat hun dierbaar zijn laten ze staan. Zou hypocriet zijn als zij alles moeten af geven en volwassenen niet.’
Wanda: ‘Zeker wel, daar creëer je sociale wezens mee. Een slaapknuffel is daarbij de uitzondering. Ik denk dat het er ook veel mee te maken heeft hoe je als volwassene/opvoeder in het leven staat. Ik deel graag het laatste koekje of geef het weg. Deel met mijn zoon en benoem dat ook. Benoem ook vaak dat iets van óns is i.p.v. van mij.’
Esther: ‘Met elkaar wel, met kinderen die op bezoek zijn ook. Tenzij ze het écht niet willen of er niet netjes mee wordt omgegaan. Buiten hoeft ’t niet, ik wil ook niet dat er iemand op mijn fiets vandoor gaat.’
Charissa: ‘Samen spelen is samen delen, op een fatsoenlijke manier. Is het ‘waardevol’ speelgoed en wil je het voor jezelf houden, leg je het in de kast. Het zijn de kleine dingen waardoor het allemaal ietwat gezelliger maakt. Met ikke ikke en de rest kan stikken wordt het echt allemaal zo kil en afstandelijk.’
Kelsey: ‘Nee hij hoeft niet alles te delen, wij delen ook niet alles. Wordt wel geleerd om samen te spelen, maar ze mogen ook wel iets van zichzelf hebben vind ik.’
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.