‘Kind, neem een gehaktbal of heb je soms anorexia?’ Als magere spriet krijg je de raarste opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

CHLOË HUBNER (32) IS VERLOOFD MET LENNART (31) EN MOEDER VAN ELLIOT (2,5) EN OLIVE (6 MAANDEN)

“Boterhammen en croissants besmeer ik met roomboter en in de wintermaanden doe ik het stamppottendieet: dan eet ik een paar keer per week stamppot als lunch én diner. Toch kom ik geen grammetje aan. Die bouw zit in mijn genen, ik heb Indische roots. Mijn ouders, zussen en nichtjes: iedereen in onze familie is slank.
 

'Ze dachten dat ik anorexia had'

Opmerkingen over mijn figuur kreeg ik pas toen ik rond mijn twintigste in een lingeriezaak ging werken. Klanten vroegen of het wel goed met me ging: ‘Kind, neem eens een gehaktbal, of eet je soms helemaal niet?’ Ze dachten dat ik anorexia had. Pijnlijk hoor, dat is een ernstige ziekte waaraan je dood kunt gaan. Ik ben dun, maar hartstikke gezond.

Als puber vond ik winkelen vreselijk: broeken zaten te wijd, een beha had ik niet nodig. Vaak stond ik jankend in het pashokje. Nog steeds is het een crime – zie maar eens een fatsoenlijke broek te vinden als je mijn maat hebt.
 

'Ik hoop dat mijn dochter voller wordt'

Mijn zoon is een lastige eter, vooral ’s avonds. Ik weet dat het een fase is, maar schiet weleens in de stress. Elliot heeft mijn bouw. Als hij maar niet nog smaller wordt, denk ik dan. Ter compensatie geef ik hem overdag extra veel pap en boterhammen. Ik hoop dat mijn dochter wat voller wordt. OIive is pas zes maanden, maar ik kan daar nu al over piekeren.
 

'Stop een paar bakstenen in je jaszakken'

Na mijn zwangerschappen ben ik iets aangekomen, maar die kilo’s lijken er nu weer af te gaan. Ik baal daarvan, ik was net zo blij met mijn grotere cupmaat. Voor mijn vriend maakt het allemaal niks uit, die vindt me prachtig zoals ik ben. We maken er soms grappen over. Waait het buiten hard, dan adviseert hij me een paar extra bakstenen in mijn jaszakken te stoppen.”
 

De hele portrettenserie staat in Kek Mama 01-2018.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fastfood-kind

Vroeger zou blogger Marjorie Brimley ouders veroordelen als kinderen fastfood voorgeschoteld kregen, maar sinds ze door het overlijden van haar partner alleenstaande moeder is, denkt ze hier wel anders over.

Op Scary Mommy vertelt ze hoe dat komt.

 

'Het is soms onmogelijk'

''Waarom kan ze niet gewoon een eenvoudige maaltijd met groenten op tafel zetten vanavond?', dacht ik vaak genoeg als ik een moeder door de drive zag rijden', schrijft Marjorie. 'Maar nu weet ik het antwoord op die vraag: ze kan het niet omdat het simpelweg verdomd moeilijk is. Als je de hele dag druk bent met werk en kinderen, ben je uitgeput. En als alleenstaande moeder weet ik nu dat het niet alleen een enorme uitdaging is om de perfecte maaltijd op tafel te zetten, het is soms zelfs onmogelijk.'

 

Lees ook
Deze restaurants serveren de lekkerste burgers >

 

Glimlach

Marjorie snapt de 'drive thru-moeder'. 'Zodra ik financieel de mogelijkheid heb, sta ik daar ook. Dan kijk ik naar je een glimlach ik, omdat ik weet dat we allebei het beste willen voor onze kinderen.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Veel ouders rijden hun kinderen het hele weekend van de ene sportclub naar de andere. Blogger Clint Edwards - vader van drie - is daar klaar mee. Zijn oplossing: ieder kind op één sport.

‘Er moet ook nog tijd over blijven voor het gezin', schrijft hij op Scary Mommy.
 

Vier uur eten

Clint is vader van drie kinderen. Toen zijn oudste zoon op basketbal en voetbal wilde, stemde hij daarmee in. ‘De trainingen overlapten elkaar een maand lang’, vertelt Clint. ‘Het was de langste maand van mijn leven. Mijn zoon sportte vier dagen per week en dat betekende dat we of om vier uur ’s middags gingen avondeten, of om negen uur ’s avonds. Huiswerk werd niet meer gedaan. En tijd met de familie? Dat konden we al helemaal vergeten.’

 

Lees ook:
De leukste (en origineelste) sporten voor kinderen >


Winnen en verliezen

‘Begrijp me niet verkeerd’, gaat hij verder, ‘ik vind het belangrijk dat onze kinderen buitenschoolse activiteiten doen. Dat kan sport zijn, muziek, kunst – wat dan ook. Zolang ze maar iets doen en niet de hele tijd op de bank hangen. Ze leren erdoor samenwerken en te winnen en verliezen.’ Maar sinds Clint drie kinderen heeft, is er een regel opgesteld: maximaal één sport. ‘Wil mijn dochter op ballet? Prima. Liever atletiek? Ook goed. Maar begin je eraan, dan maak je het ook af. Eén activiteit is het maximum.’

 

'Maak tijd vrij voor het gezin'

De reden? Qualitytime met het gezin. Clint: ‘Naast al die sportclubs moeten we ook nog een gezinsleven kunnen leiden. Ik wil mijn vrouw zien, we moeten vrienden kunnen bezoeken en boodschappen doen. Als we teveel met de kinderen bezig zijn en van sportclub naar muziekles blijven rijden, blijft daar geen tijd meer voor over. Vandaar de regel: 1 activiteit. Zeg niet dat mijn vrouw en ik het slecht doen als ouders. Of dat we onze kinderen hun dromen niet laten najagen. We begrijpen hoe belangrijk het is dat ze mogen voetballen of dansen, maar we weten ook hoe belangrijk tijd voor het gezin is.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >